امیة بن علی قبسی شامی در معارف و سیره رضوی
آشنایی اجمالی
علمای رجال او را در کتب خود ذکر نموده، و گفتهاند: وی از غالیان بوده است، برای همین جهت او را توثیق نکردهاند و روایاتش را مورد عمل قرار ندادهاند، او از اصحاب حضرت جواد(ع) بوده و بعضی هم گفتهاند امام صادق(ع) را نیز درک کرده و از آن حضرت روایت میکند.
نجاشی گوید: امیة بن علی قبسی شامی از طرف اصحاب امامیة تضعیف شده است، گفتهاند او از امام جواد(ع) روایت کرده و کتابی هم تألیف نموده است که احمد بن هلال از او نقل میکند علامه حلی در «خلاصه» گفته: امیة بن علی ضعیف است، ابن غضائری گوید: او مکنّی به «ابو محمد» و از محدثان قم به شمار میرود. او از ضعفاء و غالیان میباشد.
او یک روایت از امام رضا(ع) نقل کرده، او میگوید: امام رضا در حالی که عازم خراسان شدند حج به جای آوردند و من هم در خدمت آن جناب بودم. در این سفر ابوجعفر فرزندش که یک سال داشتند همراه پدر بودند، یکی از روزها که امام(ع) طواف خانه را انجام دادند و با خانه خدا وداع کردند و برای نماز به طرف حجر رفتند.
در این هنگام ابو جعفر(ع) روی شانه موفق خادم بود و طواف میکرد، او هم به طرف حجر رفت و ابوجعفر در آنجا نشست، جلوس او مدتی طول کشید، من گفتم: قربانت گردم برخیز برویم، گفت: من همین جا هستم تا آن گاه که خداوند اراده کند و اندوه در چهرهاش مشاهده میشد، موفق به طرف امام رضا(ع) رفت و جریان را گفت.
حضرت رضا نزد فرزندش آمد و گفت: از جایت حرکت کن، او گفت: من از جای خود حرکت نمیکنم. من چگونه از جای خود حرکت کنم در حالی که دیدم با خانه خدا وداع میکنی بهطوری که دیگر به این جا مراجعت نخواهی کرد. امام رضا(ع) فرمودند: با من حرکت کن، او هم با پدرش برخاست.[۱]