ام‌حبیب بنت احمد

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

ام‌حبیب دختر احمد بن موسی مبرقع، نوه امام جواد(ع) است. موسی مبرقع[۱] چند فرزند داشت که از آن میان احمد از افاضل علمای قم بود. پسر احمد به نام محمد نیز از مشاهیر خاندان مبرقع بود که به سال ۳۱۵ هجری درگذشت. موسی را عوامل عباسیان در خانه خودش در ماه ربیع الاخر سال ۲۹۶ هجری به شهادت رساندند. مردم قم او را در همانجا به خاک سپردند. همسرش نیز که از امامزادگان بود در همان بقعه کنار شوهرش مدفون گردید. اکنون در شهر قم مزار او بدین نام معروف است و زیارتگاه می‌باشد[۲]. ام‌حبیب از زنان برجسته شیعه است که از کوفه همراه فرزندان برادرش محمد اعرج به قم هجرت نمود و آن سامان را مسکن دائمی خویش قرار داد[۳].[۴]

منابع

پانویس

  1. بنا به نقل نویسنده تاریخ قم، اول کسی که از سادات رضوی به قم وارد شد موسی مبرقع بود که مورد احترام مردم آنجا قرار گرفت و چون هنگام ورود برقعی بر صورت انداخته بود تا شناخته نشود، به این لقب معروف شد. مردم قم برای او هدایایی از جمله بیست هزار درهم آوردند که با آن مبلغ مزارعی خرید و به کار کشاورزی پرداخت. پس از او خواهرانش نیز به قم وارد شدند و همه در نزد او تا پایان عمر به سر بردند.
  2. تاریخ قم، ص۱۱۳. برای شرح حال او ر.ک: میرزا حسین نوری، بدر مشعشع.
  3. اعیان الشیعه، ج۳، ص۴۷۶؛ تاریخ قم، ص۲۱۸؛ ریحانة الادب، ج۸، ص۲۹۶.
  4. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۳۳۴.