ام‌ذریح عبدیه

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

ام‌ذریح از شاعران و دوستداران امیرالمؤمنین علی(ع) بود که در جنگ جمل حضور داشت و در دفاع از آن حضرت اشعاری سرود. زمانی که عایشه مشتی خاک و شن برداشت و به سمت سپاهیان امیرالمؤمنین پرتاب کرد و با صدای بلند گفت: صورت‌هایتان زشت باد. آن حضرت فرمود: ای عایشه! این خاک را تو پرتاب نکردی بلکه شیطان بود که پرتاب کرد و به زودی وبال و گرفتاری که درست کردی، به خودت بازمی‌گردد. ام‌ذریح نیز عایشه را در سروده‌اش مذمت کرد: «عَائِشُ إِنْ جِئْتِ لِتَهْزِمِينَا *** وَ تَنْشُرِي الْبُرْدَ لِتَغْلِبِينَا وَ تَقْذِفِي بِالْحَصَيَاتِ فِينَا *** تُصَادِفِي ضَرْباً وَ تُنْكِرِينَا بِالْمِشْرَفِيَّاتِ إِذَا غُزِينَا *** نَسْفِكُ مِنْ دِمَائِكُمْ مَا شِينَا»[۱] ای عایشه اگر آمده‌ای که ما را شکست دهی و دانه می‌افشانی که بر ما پیروز شوی؛ و بر ما سنگریزه پرتاب می‌کنی که ما را بزنی و انکار کنی؛ با شمشیرهای مِشرفی به هنگام جنگ ضربه خواهی خورد و هرچه بخواهیم از خون‌های شما بر زمین می‌ریزیم.[۲]

منابع

پانویس

  1. ر.ک: الجمل، ص۳۴۸؛ شرح نهج‌البلاغه، ج۹، ص۱۱۲.
  2. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۱۶۳.