ام‌سلمه بنت امام باقر

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

«ام‌سلمه» دختر حضرت امام باقر(ع) از زنان فاضل و برجسته شیعه بود. مادرش ام‌ولد بود. وی با محمد ارقط بن عبدالله باهر بن امام زین العابدین(ع) ازدواج کرد و از او فرزندی به نام اسماعیل متولد شد[۱]. همسرش از دانشمندان و فقهای مدینه به شمار می‌رفت. ابوالعباس سفاح چشمه آب متعلق به سعید بن خالد و زمین‌های کشاورزی آن را به صورت اقطاع در اختیار او گذاشته بود و او فعالیت و کار کشاورزی انجام می‌داد و در سن پنجاه و هشت سالگی در مدینه درگذشت. ابن‌عنبه می‌نویسد: اسماعیل با ابوسرایا قیام نمود[۲].

دانشمندان رجالی و حدیث‌شناس این بانو را راوی حدیث از برادرش امام صادق(ع) می‌دانند[۳]. ام‌سلمه از امام صادق(ع) حدیثی را درباره دعا و نماز حاجت می‌آورد. این حدیث چنین است: اسماعیل گوید: من در ماه رمضانی به بیماری سختی مبتلا شدم و در بستر مرگ قرار گرفتم به گونه‌ای که همگان از زندگی من قطع امید کردند. در همان حال دایی‌ام امام صادق(ع) به خانه ما آمد و چون بی‌تابی مادرم را دید او را مخاطب قرار داد و فرمود: وضو بگیر و به پشت‌بام برو و دو رکعت نماز حاجت بخوان و سپس دست به دعا بردار و بگو: «اللَّهُمَّ إِنَّكَ وَهَبْتَهُ لِي وَ لَمْ يَكُ شَيْئاً اللَّهُمَّ وَ إِنِّي أَسْتَوْهِبُكَهُ مُبْتَدِئاً فَأَعِرْنِيهِ» مادرم چنین کرد و من بهبودی کامل یافتم[۴]. طبرسی در تاج الموالید، ام‌سلمه را همان زینب می‌داند که مادر آنان ام‌ولد است[۵].[۶]

منابع

پانویس

  1. تنقیح المقال، ج۳، ص۷۲؛ الشجرة المبارکه، ص۷۵؛ اعلام النساء المؤمنات، ص۱۹۱؛ روضات الجنات، ج۲، ص۱۲۷؛ البختری، ص۳۴؛ الشجرة المبارکه، ص۷۵؛ منتهی الامال، ج۲، ص۱۳۳۳؛ مسند امام باقر(ع)، ج۱، ص۱۵۱.
  2. عمدة الطالب، ص۲۵۲؛ روضات الجنات، ج۲، ص۱۲۷؛ البختری، ص۳۴؛ الشجرة المبارکه، ص۷۵؛ منتهی الامال، ج۲، ص۱۳۳۳.
  3. تنقیح المقال، ج۳، ص۷۲؛ اعلام النساء المؤمنات، ص١٩١.
  4. الکافی، ج۳، ص۴۷۸؛ تهذیب الاحکام، ج۳، ص۳۱۳؛ مکارم اخلاق، ص۳۹۵.
  5. أعیان الشیعه، ج۳، ص۴۰۴؛ تاج الموالید، ص۴۲؛ الفصول الفخریه، ص۱۵۰؛ المستجاد من کتاب الارشاد، ص۱۷۴.
  6. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۷۴.