بحث:آیا وقوع زلزله از نشانههای ظهور امام مهدی است؟ (پرسش)
پاسخ جامع
آیا وقوع زلزله از نشانههای ظهور امام مهدی است؟
زلزله و روایات دربارۀ نشانه ظهور بودن آن
- یکی از نشانه¬های ظهور حضرت ولی¬عصر(علیه السلام) وقوع زلزله است.[۱] چندین روایت دربارۀ وقوع زلزله قبل از ظهور نقل شده است مانند:[۲] امام باقر(علیه السلام) از امیرمؤمنان(علیه السلام) نقل کرده که ایشان فرمودند:[۳] «وقتی در شام دو گروه نظامی اختلاف کنند، نشانهای از نشانههای الهی آشکار میشود، پرسیدند: ای امیرمؤمنان آن نشانه چیست؟ فرمود: زمینلرزهای در شام رخ میدهد که صد هزار نفر در اثر آن هلاک میگردند و اینرا خداوند رحمتی برای مؤمنان و عذابی برای کافران قرار میدهد. وقتی آن هنگام فرارسد، نظارهگر سوارانی دارای اسبهای سفید و درفشهای زرد رنگ، باشید که از مغرب روی میآورند تا وارد شام میشوند و در آن لحظات است که فریاد و بیتابی بزرگ و مرگ سرخ فرامیرسد. وقتی آن وضع پیش آمد پس بنگرید فرورفتن آبادیای از روستاهای دمشق را که به آن حرشا (خریشا مرمرستا نسخه بدل) میگویند، در این هنگام فرزند هند جگرخوار سفیانی از بیابان خروج کرده و بر منبر دمشق قرار میگیرد، در این بحبوحه در انتظار ظهور حضرت مهدی(علیه السلام) باشید.»[۴]
شرح روایات
- احتمال میرود زلزله مذکور در روایات غیر از فرورفتن دمشق و اطراف آن باشد و ممکن است بین آن دو فرورفتن، مدتی طولانی یا کوتاه فاصله باشد. اما اینکه چرا آن زلزله برای مؤمنان رحمت و برای کافران عذاب خواهد بود؟ ممکن است علت آن این باشد که به خانههای کافران و پیروانشان زیان وارد میشود، نه بر مؤمنان مستضعف، و یا اینکه به سبب آن زلزله و یا پس از آن تغییراتی سیاسی به نفع مؤمنان، صورت میگیرد.[۵]
نتیجهگیری
- در نتیجه با وجود روایات، وقوع زلزله از نشانههای ظهور امام مهدی(علیه السلام) است.[۶] هر چند احتمالاتی در رابطه با مکان وقوع این زلزله و چگونگی آن وجود دارد.[۷]
پاسخ تفصیلی
زلزله و روایات دربارۀ نشانه ظهور بودن آن
- یکی از نشانه¬های ظهور حضرت ولی¬عصر(علیه السلام) وقوع زلزله است.[۸] چندین روایت دربارۀ وقوع زلزله قبل از ظهور نقل شده است مانند:
- امام باقر(علیه السلام) از امیرمؤمنان(علیه السلام) نقل کرده که ایشان فرمودند:[۹] «وقتی در شام دو گروه نظامی اختلاف کنند، نشانهای از نشانههای الهی آشکار میشود، پرسیدند: ای امیرمؤمنان آن نشانه چیست؟ فرمود: زمینلرزهای در شام رخ میدهد که صد هزار نفر در اثر آن هلاک میگردند و اینرا خداوند رحمتی برای مؤمنان و عذابی برای کافران قرار میدهد. وقتی آن هنگام فرارسد، نظارهگر سوارانی دارای اسبهای سفید و درفشهای زرد رنگ، باشید که از مغرب روی میآورند تا وارد شام میشوند و در آن لحظات است که فریاد و بیتابی بزرگ و مرگ سرخ فرامیرسد. وقتی آن وضع پیش آمد پس بنگرید فرورفتن آبادیای از روستاهای دمشق را که به آن حرشا (خریشا مرمرستا نسخه بدل) میگویند، در این هنگام فرزند هند جگرخوار سفیانی از بیابان خروج کرده و بر منبر دمشق قرار میگیرد، در این بحبوحه در انتظار ظهور حضرت مهدی(علیه السلام) باشید.»[۱۰]
- اميرالمؤمنين(علیه السلام) فرمودند:[۱۱] «زلزلهاى در شام خواهد شد كه در او صد هزار هلاك شوند، خداوند، او را براى مؤمنين رحمت و براى كافرين عذاب قرار خواهد داد، وقوع اين حادثه بعد از ورود بيرقهاى زرد مصر خواهد بود.»[۱۲]
- پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) فرمودند:[۱۳] «زمینلرزهای در شام اتفاق میافتد که صد هزار نفر هلاک میشوند. خداوند این زمینلرزه را رحمت برای مؤمنان و عذاب برای کافران قرار میدهد.»[۱۴]
- پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) فرمودند:[۱۵] «قسمت اعظم شهر بغداد در اثر زلزله، زیر آوار میماند.»[۱۶]
- پیامبر اکرم(صل الله علیه و آله) فرمودند:[۱۷] «بانگ آسمانی در سالی که سرما و زلزله فراوان باشد، واقع میگردد.»[۱۸]
شرح روایات
- احتمال میرود زلزله مذکور در روایات غیر از فرورفتن دمشق و اطراف آن باشد و ممکن است بین آن دو فرورفتن، مدتی طولانی یا کوتاه فاصله باشد. اما اینکه چرا آن زلزله برای مؤمنان رحمت و برای کافران عذاب خواهد بود؟ ممکن است علت آن این باشد که به خانههای کافران و پیروانشان زیان وارد میشود، نه بر مؤمنان مستضعف، و یا اینکه به سبب آن زلزله و یا پس از آن تغییراتی سیاسی به نفع مؤمنان، صورت میگیرد.[۱۹]
نتیجهگیری
- در نتیجه با وجود روایات، وقوع زلزله از نشانههای ظهور امام مهدی(علیه السلام) است.[۲۰] هر چند احتمالاتی در رابطه با مکان وقوع این زلزله و چگونگی آن وجود دارد.[۲۱]
پانویس
با کلیک بر فلش ↑ به محل متن مرتبط با این پانویس منتقل میشوید:
- ↑ ر.ک. خراسانی، محمد جواد، مهدی منتظر، ص۱۸۶؛ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. خراسانی، محمد جواد، مهدی منتظر، ص۱۸۶؛ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۵۳
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. خراسانی، محمد جواد، مهدی منتظر، ص۱۸۶؛ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. خراسانی، محمد جواد، مهدی منتظر، ص۱۸۶؛ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج ۵۲، ص ۲۵۳
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج۵۲، ص۲۱۶، ح۷۳
- ↑ ر.ک. خراسانی، محمد جواد، مهدی منتظر، ص۱۸۶
- ↑ ر.ک. طوسی،محمد بن حسن، غیبة طوسی، ص ۲۷۷
- ↑ ر.ک. مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸
- ↑ مجلسی، محمد باقر، بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۲۲۰؛ یزدی حائری، علی بن زین العابدین، الزام الناصب، ص 185
- ↑ ر.ک. مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸
- ↑ اربلی، علی بن عیسی، کشف الغمه، ج ۳، ص ۲۷۳
- ↑ ر.ک. مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. خراسانی، محمد جواد، مهدی منتظر، ص۱۸۶؛ مجتبی تونهای، موعودنامه، ص۳۷۸؛ کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟
- ↑ ر.ک. کورانی، علی، عصر ظهور، ص؟؟؟