بحث:ام القری در قرآن

موارد کاربرد ام، در کلام خداوند

  1. اُم به معنای معظم شیء و مرکز آن، مثل آیه مبارکه ﴿أُمَّ الْقُرَى که به مکه معظمه گفته می‌شود: ﴿لِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا آیه ۹۲ سوره مبارکه انعام، که مورد بحث این گفتار است.
  2. به معنی مادر حقیقی، نظیر آیه ۷ سوره مبارکه قصص، که می‌فرماید: ﴿وَأَوْحَيْنَا إِلَى أُمِّ مُوسَى أَنْ أَرْضِعِيهِ[۱] و در پایان ام به معنی اصل و پایه، که در زیر، به آن اشاره می‌شود.
  3. ام به معنی اصل و پایه هر چیز ﴿أُمُّ الْكِتَابِ در آیه ۷ سوره آل عمران: ﴿هُوَ الَّذِي أَنْزَلَ عَلَيْكَ الْكِتَابَ مِنْهُ آيَاتٌ مُحْكَمَاتٌ هُنَّ أُمُّ الْكِتَابِ...[۲].[۳]

ام القری

  1. ﴿وَهَذَا كِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ مُبَارَكٌ مُصَدِّقُ الَّذِي بَيْنَ يَدَيْهِ وَلِتُنْذِرَ أُمَّ الْقُرَى وَمَنْ حَوْلَهَا وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ يُؤْمِنُونَ بِهِ وَهُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ[۴].
  2. ﴿وَكَذَلِكَ أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ قُرْآنًا عَرَبِيًّا...[۵].

ام القری «مرکز و مادر همه بناهای جهان است»[۶] «در حجاز نزدیک بحر احمر (دریای سرخ) واقع است و به وسیله بندر جده به آن دریا پیوند دارد... ام القری در لغت به معنی مادر شهر و شهر بزرگ است که صفت مکه است. در نفایس الفنون آمده است: «مکه را ام القری خوانند؛ زیرا گویند اصل زمین آنجاست.»..[۷].

«ام در لغت به اصل و اساسی گفته می‌شود که چیزی از آن تکوین می‌یابد... در هر سرزمینی بزرگ‌ترین و پرجمعیت‌ترین شهر آن منطقه را «ام» (مادر آن سرزمین) و یا ام القری می‌گویند، مثل بصره که آن را ام العراق و یا «مرو» که آن را «ام خراسان» می‌گفته‌اند. «ام» (مادر) هر چیز اصل آن چیز است. بدین جهت به پیامبر اکرم(ص) نیز «امی» گفته شده زیرا او به مکه «ام القری» منسوب بوده است و نیز گفته شده منسوب به عرب که اصل (و نسب) آنهاست، می‌باشد»[۸].

«در لغت: ام به معنی مادر، اصل، جای و بهتر از هر چیز[۹]. امّ: از ریشه «امم»: والده و گفته‌اند اصل آن (امهه) بوده است. جمع آن برای انسان‌ها: اُمهات و برای بهائم: اُمات می‌باشد و ابن عباس گفته: ام الکتاب القرآن من اولی الی آخر، و نیز گفته‌اند: ام الکتاب: اصل الکتاب[۱۰].[۱۱]

پانویس

  1. «و به مادر موسی الهام کردیم که به او شیر بده» سوره قصص، آیه ۷.
  2. «اوست که این کتاب را بر تو فرو فرستاد؛ برخی از آن، آیات «محکم» (استوار یک رویه)‌اند، که بنیاد این کتاب‌اند» سوره آل عمران، آیه ۷.
  3. عرب، محمد حسن، دانشنامه اماکن جغرافیایی قرآن مجید، ص ۱۰۸.
  4. «و این کتاب خجسته‌ای است که آن را فرو فرستاده‌ایم، آنچه را پیش از آن بوده است راست می‌شمارد و تا (مردم) «مادر شهر» (مکّه) و مردم پیرامون آن را بیم‌دهی و مؤمنان به جهان واپسین، بدان ایمان می‌آورند و بر نماز خویش، نگهداشت دارند» سوره انعام، آیه ۹۲.
  5. «و بدین‌گونه ما به تو قرآنی عربی وحی کردیم تا (مردم) امّ القری و پیرامون آن را بیم دهی و (نیز) از روز گرد آمدن (همگان در رستخیز) که تردیدی در آن نیست بیم دهی» سوره شوری، آیه ۷.
  6. اطلاعات قرآنی، ص۱۱۷؛ فرهنگ المنجد، ص۳۲.
  7. اطلاعات قرآنی، ص۵۲۱.
  8. دانشنامه قرآن و قرآن‌پژوهی، ص۳۰۱.
  9. نثر طوبی، ج۱، ص۳۷.
  10. لسان العرب.
  11. فرزانه، محرم، اماکن جغرافیایی در قرآن، ص ۲۶۴.
بازگشت به صفحهٔ «ام القری در قرآن».