بحث:حضرت اسحاق علیه السلام
اسحاق
«اسحاق»[۱] از انبیاء بنی اسرائیل، پسر ابراهیم(ع) و ساره است. در قرآن ۱۵ بار از وی نام برده شده و چندین بار به او اشاره شده است. وی در صد سالگی ابراهیم(ع) و نود سالگی ساره متولد شد و پیش از تولد، خداوند ابراهیم(ع) را به تولد فرزندی که او را «اسحاق» نام نهاده بود، بشارت داد.
در قرآن به ذبیح بودن اسحاق یا اسماعیل تصریح نشده است، و مفسران و تاریخنگاران نیز در این مورد اختلاف نظر دارند. برخی اسحاق و بعضی اسماعیل را ذبیح دانستهاند و هر گروه در اثبات رأی خویش به احادیثی استناد کردهاند.
اسحاق در چهل سالگی با «رفقه» اربکام دختر «ناحور» ـ که به روایت تورات برادر ابراهیم بود ـ ازدواج کرد و از او صاحب دو فرزند همزاد به نامهای یعقوب و عیسو گردید.
اسحاق در صد و هشتاد[۲] و به گفته مفسران اسلامی در صد و بیست و یا صد و شصت سالگی درگذشت و پیکرش را در «مغاره مکفیله» در کنار قبر ابراهیم(ع) و ساره به خاک سپردند. وی از انبیای مورد احترام یهودیان و مسیحیان و مسلمانان است[۳].[۴]
پانویس
- ↑ اصل نام او در عبری «یصحاق» فعل مضارع به معنای «میخندد» است (دائره المعارف بزرگ اسلامی، جهشتم، ص۲۲۴).
- ↑ عن رسول الله(ص) «عاشق اسحاق بن ابراهیم(ع) مائه و ثمانین سنه». بحارالانوار، ج۱۲، ص۱۱۳.
- ↑ دائرة المعارف تشیع، جدوم، ص۱۲۵؛ بنابر روایت عهد عتیق خداوند ابراهیم خلیل(ع) را در ۹۹ سالگی بشارت رسانید که همسرش ساره را برکت داده است و از وی پسری به او خواهد بخشید، پسری که او نیز برکت خواهد یافت و امتها از وی به وجود خواهد آمد. ابراهیم(ع) از این خبر خندید و با خود اندیشید که چگونه مردی ۱۰۰ ساله و زنی ۹۰ ساله صاحب فرزندی خواهد شد... در عهد عتیق درباره دوره کودکی اسحاق سخن بس اندک است. تنها اشاره شده که ابراهیم(ع) او را در سن هشت روزگی به فرمان خدا ختنه کرد و چون رشد نمود، به مناسبت از شیر گرفتن او جشنی بزرگ برپا داشت... . با تولد اسحاق ناسازگاری ساره با اسماعیل فرزند مهتر ابراهیم(ع) و مادرش هاجر فزونی یافت، چندان که ساره ابراهیم را واداشت تا هاجر و فرزندش اسماعیل را از سرزمین کنعان دور سازد.
- ↑ تونهای، مجتبی، محمدنامه، ص ۱۰۴.