بحث:صفوان بن یحیی بجلی

صفوان بن یحیی‌

او ابو محمد، صفوان بن یحیی، معروف به «بیاع السابری» (فروشنده نوعی پارچه) از مردم کوفه و «ثقه» است. پدرش از ابوعبدالله (امام صادق)(ع) روایت حدیث کرد و خود او از امام رضا(ع) روایت حدیث کرده است. وی جایگاه والایی نزد امام رضا(ع) داشت. نجاشی او را در شمار رجال حدیث ابو الحسن، موسی بن جعفر(ع) خوانده است. وی وکیل امام رضا(ع) و ابو جعفر(ع) بود. واقفیه اموال فراوانی به او دادند تا وی را به خود متمایل کنند، اما او به مذهب «وقف» نگروید و در زهد و بندگی خدا جایگاهی والا داشت.

صفوان شریک عبدالله بن جندب و علی بن نعمان بود. نقل شده است: آن سه تن در بیت الله الحرام هم‌پیمان شدند هرکس زودتر بمیرد، آن‌که زنده مانده به جای متوفا نماز گزارد، روزه بگیرد و زکات بدهد. عبدالله بن جندب و علی بن نعمان مردند و صفوان زنده ماند. او به منظور وفای به عهد، همه‌روزه یکصد و پنجاه رکعت نماز می‌خواند، هرسال سه ماه روزه می‌گرفت و همه‌ساله سه بار زکات می‌داد و هرگاه غیر از موارد یاد شده، چیزی در راه خدا می‌داد از طرف آنان نیز می‌بخشید. یکی از اصحاب ما می‌گفت: کسی از صفوان خواست تا دو دینار با خود به کوفه ببرد و آن را به خانواده‌اش برساند. صفوان به آن مرد گفت: شتران من در کرایه دیگران هستند و باید از آنان اجازه بگیرم. هیچ‌یک از افراد طبقه او در پرهیزگاری و بندگی خدا به او نمی‌رسیدند.