بحث:قریش در معارف مهدویت

مقدمه

در روایات مربوط‍‌ به ظهور حضرت مهدی(ع)، از قریش به خوبی یاد نشده است. به فرموده امام باقر(ع)، حضرت مهدی(ع) اولین کشتار را در قبیله قریش خواهد داشت و به آنان نخواهد داد مگر شمشیر. حضرت کار را به جایی می‌رساند که بسیاری از مردم می‌گویند، این شخص از آل محمد(ص) نیست و اگر از اهل بیت پیامبر(ص) بود، رحم می‌کرد[۱]. عبدالله مغیره می‌گوید: امام صادق(ع) فرمود: "هنگامی که قائم آل محمد(ع) ظهور کند، پانصد نفر از قریش را ایستاده اعدام می‌کند. سپس پانصد نفر دیگر را به همین‌گونه اعدام می‌نماید و این کار، شش بار تکرار می‌شود". عبدالله می‌پرسد: آیا تعدادشان به این اندازه می‌رسد؟ حضرت فرمود: "آری؛ خودشان و دوستان‌شان"[۲].

حضرت در حدیث دیگری می‌فرماید: "آن‌گاه که قائم ما قیام کند، بین او و عرب و قریش، راهی جز شمشیر نخواهد بود"[۳] و نیز فرمود: "هنگامی که حضرت قیام کند... قریش را هدف قرار می‌دهد. از آنان نمی‌گیرد مگر شمشیر و به آنان نمی‌دهد جز شمشیر"[۴]. شاید مراد از "قریش نمی‌گیرد مگر شمشیر" این باشد که قریش از حضرت فرمانبرداری نمی‌کنند و در اخلال‌گری و ایجاد مشکلات می‌کوشند و به‌طور مستقیم و غیرمستقیم سبب پیکار و جنگ با حضرت می‌شوند و حضرت نیز جز اسلحه، روش دیگری را مناسب نمی‌بیند[۵].[۶]

پانویس

  1. غیبة نعمانی، ص ۲۳۱؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۴.
  2. ارشاد مفید، ص ۳۶۴؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۳۸؛ اثبات الهداة، ج ۳، ص ۵۲۷.
  3. غیبة نعمانی، ص ۱۲۲؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۵.
  4. غیبة نعمانی، ص ۱۶۵؛ بحار الانوار، ج ۵۲، ص ۳۵۵.
  5. چشم‌اندازی به حکومت مهدی (ع)، نجم الدین طبسی، ص ۱۴۱.
  6. تونه‌ای، مجتبی، موعودنامه، ص۵۶۱.
بازگشت به صفحهٔ «قریش در معارف مهدویت».