بحث:نماز ظهر عاشورا

آمادگی برای نماز ظهر

وقتی ابو ثمامه عمرو بن عبدالله صائدی آن وضع را دید به حسین (ع) گفت: یا اباعبدالله! جانم به فدایت، من می‌بینم اینها به شما نزدیک شده‌اند، نه والله، شما کشته نخواهی شد مگر این که إن شاء الله من پیش رؤیتان به قتل برسم، اما دوست دارم زمانی که پروردگارم را ملاقات می‌کنم این نمازی را که وقتش نزدیک شده خوانده باشم.

حسین (ع) سرش را بلند کرد و فرمود: نماز را یاد کردی، خدا شما را از نمازگزاران و یادکنندگان خویش قرار بدهد! آری، الآن اول وقت نماز است. آنگاه فرمود: از آنها بخواهید دست نگه دارند تا ما نماز بخوانیم. حصین بن تمیم گفت: نمازتان قبول نمی‌شود!

حبیب بن مظاهر در پاسخش فرمود: آیا نماز خاندان رسول الله (ص) پذیرفته نمی‌شود و نماز تو قبول می‌شود، ای الاغ؟!.

آنگاه حسین (ع) و یارانش نماز خوف را به جماعت خواندند. سعید بن عبدالله حنفی پیش روی حسین (ع) ایستاد، و هدف تیرهای دشمن قرار گرفت، از راست و چپ به او تیر می‌زدند، همچنان به او تیر می‌زدند و او پیش روی ابی عبدالله (ع) ایستاده بود تا این که آخر کار به زمین افتاد؛ رحمت خدا بر او باد.