بحث:همسر امام هادی در تاریخ اسلامی

Page contents not supported in other languages.
از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

وصی فرزند

امام حسن عسکری (ع) هنگام رحلت، مادرش را وصیّ خود قرار داد. سلیل در زمان شهادت فرزندش، در مدینه به سر می‌برد. او وقتی خبر شهادت فرزندش را شنید، به سرعت راهی سامرا شد. در سامرا، بین او و جعفر کذّاب درباره میراث امام حسن عسکری (ع) اختلاف شدیدی به وجود آمد. آنان نزد قاضی ابو الشارب رفتند و سلیل نزد قاضی ثابت کرد که امام حسن عسکری (ع) او را وصی خود قرار داده است. پس میراث را بین مادر امام عسکری (ع) و برادرش جعفر تقسیم کردند[۱].

سلیل به قدری بخشنده و باگذشت بود که هنگام تنگ‌دستی جعفر، همه هزینه زندگی او و خانواده‌اش را بر عهده گرفت. جعفر چنان تنگ‌دست شده بود که نیازمند پاره‌نانی برای خوردن بود. سلیل پذیرفت گندم، آرد، گوشت و همه نیازهای مادی جعفر، حتّی کاه و جو حیوانات او را تأمین کند[۲].

شیخ طوسی در کتاب الغیبة در این‌باره می‌نویسد: اگر کسی بگوید چگونه امام حسن عسکری (ع) با این که فرزند داشت، مادر خود را وصی قرار داد تا متولّی موقوفات و صدقات او باشد، در جواب می‌گوییم: آن حضرت مادر خود را وصی قرار داد تا تولد فرزندش مخفی بماند. اگر آن حضرت از فرزندش نام می‌برد، هدف او که پنهان نمودن وجود نازنین فرزندش بود محقق نمی‌شد. قبل از امام حسن عسکری (ع)، امام صادق (ع) نیز برای حفظ وجود فرزندش موسی بن جعفر (ع)، حمیده بربریه را وصیّ خود قرار داده بود[۳].[۴]

پانویس

  1. کمال الدین، ج۲، ص۱۲۴؛ دلائل امامه، ص۴۲۵.
  2. ریاحین الشریعه، ج۳، ص۲۵.
  3. کتاب الغیبه، ص۸۵.
  4. مظفری ورسی، حیدر، مادران چهارده معصوم، ص ۱۸۵.