جهم بن حکم مدائنی

(تغییرمسیر از جهم بن حکیم کوفی)

آشنایی اجمالی

جهم بن الحکم المدائنی از راویان امامی در اسناد روایاتی همچون الکافی است[۱] بر اساس نظر آیت‌الله بروجردی، وی هم‌طبقه محمد بن خالد البرقی بوده و در شمار راویان طبقه ششم قرار دارد[۲]. جهم بن الحکم المدائنی از محدثانی همچون اسماعیل بن ابی‌زیاد السکونی و اسماعیل بن مسلم حدیث آموخته و روایت کرده است. در اسناد روایات، تنها احمد بن محمد بن خالد البرقی از ایشان روایت کرده است که شاگرد حدیثی وی شمرده می‌شود[۳].

درباره شخصیت جهم بن الحکم المدائنی و اتحاد او با عناوین مشابه، میان علما و رجال‌نویسان اختلاف است: برخی چون سید ابطحی و شیخ محی‌الدین مامقانی وی را فردی مستقل دانسته و با احتمال اتحاد او با «جهم بن الحکم العمی البصری» و «جهم بن حکیم کوفی» صراحتاً مخالفت کرده‌اند[۴]. در مقابل، بزرگانی چون آیت‌الله خویی[۵]، علامه شوشتری[۶] و علی نمازی[۷] بر اتحاد این سه عنوان و وثاقت وی تأکید کرده‌اند. دلیل استظهار این اتحاد، وحدت طریق شیخ طوسی و نجاشی است؛ زیرا هر دو تصریح کرده‌اند که کتاب این اشخاص را احمد بن محمد بن خالد البرقی یا پدرش روایت کرده است[۸]. بر پایه پذیرش این اتحاد، نجاشی نوشته است: جهم بن حکیم کوفی فردی موثق و کم‌حدیث بود[۹]. به واسطه همین توثیق صریح، بزرگانی چون علامه حلی و ابن داوود از وی در قسم یکم کتاب رجالی خویش یاد کرده[۱۰] و صاحب حاوی الأقوال نیز او را در زمره راویان ثقه نام برده است[۱۱]

از تاریخ وفات وی گزارشی ثبت نشده، اما کتابی حدیثی از آثار اوست که شیخ طوسی در الفهرست از آن یاد کرده و طریق خویش را به آن متصل نموده است[۱۲].[۱۳]

منابع

پانویس

  1. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۵۳۳ - ۵۳۴ به نقل از الکافی، ج۲، ص۱۰۸، ح۵.
  2. الموسوعة الرجالیه، طبقات رجال الکافی، ص۹۳.
  3. تفسیر کنز الدقائق، ج۱۱، ص۵۳۳ - ۵۳۴؛ الکافی، ج۲، ص۱۰۸، ح۵.
  4. تهذیب المقال، ج۵، ص۱۲۳، ش۳۳۳؛ تنقیح المقال، ج۱۶، پانوشت ص۳۵۸، ذیل ش۴۲۸۶.
  5. معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۵۵، ش۲۴۳۰.
  6. قاموس الرجال، ج۲، ص۷۶۵ - ۷۶۶، ش۱۶۲۷.
  7. مستدرکات علم رجال الحدیث، ج۲، ص۲۵۰، (ش ۲۹۷۹) و ص۲۵۱، (ش۲۹۸۲).
  8. ابن حجر عسقلانی از رجالیان سنّی از جهم بن الحکم المدائنی یاد کرده و راوی از وی را ابوعبدالله البرقی معرفی کرده که پدر احمد بن محمد بن خالد است. (لسان المیزان ج۲، ص۱۴۲، ش۶۲۲: جهم بن الحکم المدائنی: روی عنه أبو عبدالله البرقی ولی از اسناد روایات استفاده می‌شود که راوی کتاب جهم بن الحکم، احمد بن محمد بن خالد است؛ نه پدرش.
  9. رجال النجاشی، ص۱۳۰، ش۳۳۳.
  10. خلاصة الأقوال، رجال العلامة الحلی، ص۳۷، ش۵؛ ابن داود، الرجال، ص۹۴، ش۳۴۸.
  11. حاوی الأقوال، ج۱، ص۲۵۲، ش۱۳۷؛ الوجیزة فی الرجال، ص۴۹، ش۴۱۸؛ جامع المقال، ص۵۹؛ بلغة المحدثین، ص۳۴۲، ش۱۲؛ قاموس الرجال، ج۲، ص۷۶۵، ش۱۶۲۶ و ۱۶۲۷؛ معجم رجال الحدیث، ج۵، ص۱۵۴، (ش ۲۴۲۷) و ص۱۵۵، (ش۲۴۲۹).
  12. جهم بن الحکم المدائنی. له کتاب، رویناه بالإسناد الأول عن أحمد بن أبی عبدالله، عن أبیه، عنه
    مراد از اسناد اول این است: أخبرنا به عدة من أصحابنا، عن أبی المفضل، عن ابن بطة. طوسی، الفهرست، ص۱۱۵، ش۱۵۶-۱۵۷.
  13. ر.ک: جوادی آملی، عبدالله، رجال تفسیری ج۵، ص۶۴۴-۶۵۱.