حسین بن خارجه
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. حسین بن خارجه از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حسین بن خارجه در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابن اثیر[۱] و ابن حجر[۲] گویند: عبدان مروزی (م۲۹۳) او را در شمار صحابه یاد کرده، اما گفته است احمد بن سیار مروزی (م۲۶۸) (در کتاب صحابه)، با اینکه از او یاد کرده و گفته است او دارای سن بسیاری است، ولی اشارهای به صحابی بودن او ندارد. از این رو، ابن حجر[۳] نام او را در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) آورده که بیانگر صحابی نبودن اوست. برخی احتمال دادهاند که وی همان حسیل بن خارجه باشد[۴]، اما ابن اثیر[۵] و ابن حجر[۶] گویند وی غیر از حسیل است.
حسین بن خارجه تا دوران خلافت امام علی(ع) زنده بود و در درگیریهای آن دوره، به استناد خوابی که دیده بود، به تبعیت از سعد بن ابیوقاص، جزء گروه قاعدین بود و از هیچیک از طرفین درگیری حمایت نکرد[۷].[۸].
منابع
پانویس
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۷.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۷.
- ↑ ابو نعیم، معرفة الصحابة، ج۲، ص۸۸۹.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۲.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۴۷.
- ↑ ابن شبه نمیری، تاریخ المدینة المنوره، ج۴، ص۱۲۵۲؛ ابن حبان، کتاب الثقات، ج۴، ص۱۵۵؛ ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۲۰، ص۳۷۲.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «حسین بن خارجه»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۶۶.