حصین بن ابی‌الحر عنبری

آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱] در بخش نخست الاصابه (صحابه) از وی یاد کرده و بی‌هیچ اشاره ای به مشخصات وی به نقل از سیف بن عمر و طبری نقل کرده که او در زمان خلافت ابوبکر در زمان فتوحات از کارگزاران خالد بن ولید در برخی از نواحی حیره بود[۲] ابن سعد[۳] نام وی را در شمار تابعین آورده و او را کارگزار عمر بن خطاب در میسان [۴] دانسته و گفته است او تا زمان حجاج[۵] می‌‌زیست. ابن حجر[۶] تنها با این استدلال که خلفا به جز صحابه به کسی منصبی واگذار نمی‌کردند، نتیجه گرفته که وی از صحابه بوده است. افزون بر تصریح ابن سعد در بالا، از گزارش‌های موجود درباره وی نیز چنین بر می‌آید که وی از تابعین است؛ از این رو، نقل گزارش‌ها و خبرهای مربوط به او در این مدخل لزومی ندارد.[۷]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۴.
  2. نیز ر.ک: طبری، تاریخ طبری، ج۳، ص۳۷۲.
  3. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۹۰.
  4. سرزمینی بین بصره و واسط که نخلستانهای زیادی داشته است، ر.ک: یاقوت حموی، ج۵، ص۲۴۲.
  5. حک: ص۷۵-۹۵.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۷۴.
  7. خانجانی، قاسم، مقاله «حصین بن ابی‌الحر عنبری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۷۹.