حلیس بن زید بن صفوان ضبی
آشنایی اجمالی
به نقل ابن حجر[۱]، ابن شاهین او را از اصحاب رسول خدا(ص) دانسته است و به طریق خود از سیف بن عمر گفته است: حلیس در وفدی خدمت رسول خدا(ص) شرفیاب شد، آن حضرت دست مبارکش را به سر و روی او کشید و برای او دعا کرد. حلیس در این دیدار به رسول الله(ص) گفت: اگر بر من ظلم و ستمی رود به تلافی بر میخیزم تا حق خود را بگیرم حضرت در پاسخ او فرمود: «العَفْوُ أَحَقُّ مَا عُمِلَ بِهِ؛ عفو و بخشش سزاوارترین کاری است که انجام شده است». این گزارش در نسخه چاپی کتاب تاریخ اسماء الثقات ابن شاهین یافت نشد، اما روایت در منابع دیگر نیز از ابن شاهین نقل شده است[۲] ابن اثیر[۳] اضافه کرده است که حلیس در همین دیدار به رسول خدا(ص) عرض کرد: اگر مورد حسادت قرار گیرم، با آن به سختی برخورد میکنم رسول خدا(ص) در پاسخ او فرمود: چه کسی یارای آن دارد که لطف کریمان را پاداش دهد؟ کسی که به مردم حسد ورزد، خشمش درمان نمیپذیرد. ذهبی[۴] خبر حضور وی نزد رسول خدا(ص) را سست دانسته که اشاره به تضعیف شدید سیف بن عمر از سوی عموم رجالیون اهل سنت است[۵]؛ بر این اساس، به دلیل منحصر بودن مستند صحابی بودن حلیس بن زید به نقل سیف بن عمر، نمیتوان وی را در شمار صحابه آورد.[۶]
جستارهای وابسته
- بنی ضبه (قبیله)
- زید بن صفوان (پدر)
منابع
پانویس
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۰۱.
- ↑ بنگرید متقی هندی، کنزالعمال، ج۳، ص۳۷۳؛ مناوی، فیض القدیر فی شرح الجامع الصغیر، ج۴، ص۵۰۱.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۶۳.
- ↑ ذهبی، تجرید اسماء الصحابه، ج۱، ص۱۳۷.
- ↑ ر.ک: ابن عدی، الکامل فی ضعفاء الرجال، ج۳، ص۴۳۵.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «حلیس بن زید بن صفوان ضبی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۴.