حمرة بن ایفع همدانی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از حمره بن أیفع همدانی)

آشنایی اجمالی

وی فرزند ایفع بن ربیب (کرب) بن شراحیل بن ربیعه، از تیره ناعط از قبیله همدان یمن است[۱]. ابن حجر[۲] در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) از او یاد کرده است. ابن کلبی[۳] او را مردی شریف دانسته و لقبش را ذوالمشعار آورده است. فرزندش مالک به همراه دو عمویش عمرو و مالک اسلام آوردند[۴]. حارث بن عمیرة بن مالک از نوادگان او بود که اعشی شاعر معروف او را مدح کرده است[۵]. حمره در زمان خلافت عمر به شام رفت در حالی که با او ۴ هزار برده بود و همه آنان را آزاد کرد[۶]. به نظر می‌‌رسد آزادی این تعداد برده از سوی حمره مبالغه باشد.[۷]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۴۰ و ص۲۶۵.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۴.
  3. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۴۰.
  4. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۳، ص۴۰۴؛ ابن ماکولا، الاکمال، ج۲، ص۵۰۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۶، ص۲۱۳.
  5. ابن کلبی، نسب معد والیمن الکبیر، ج۲، ص۲۴۰ و ص۲۶۵.
  6. ابن کلبی، نسب معد و الیمن الکبیر، ج۲، ص۲۴۱؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۴.
  7. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «حمرة بن أیفع همدانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۹.