حنظلة بن طفيل بن مالک عامری

آشنایی اجمالی

وی از بنو جعفر بن کلاب، از تیره بنو عامر بن صعصعه، از قبایل قیس عیلان بن مضر است^[۱] که منسوبان به این تیره را «جعفری» یا «عامری» گویند^[۲]. ابن حجر^[۳]، شرح حال او را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) آورده و می‌گوید: عصر رسول خدا(ص) را درک کرد. سهیل و عبدالله^[۴] و عبدعمر^[۵]، از جمله فرزندان اویند. وی جد لیلی دختر سهیل بن حنظله، همسر عبدالعزیز بن مروان^[۶] بود که او نیز مادر ام‌البنین بود که به ازدواج ولید بن عبدالملک^[۷] درآمد^[۸].^[۹]

↑ ر.ک: ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۸۵.
↑ سمعانی، الانساب، ج۲، ص۶۷ و ج۴، ص۱۱۳.
↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۶.
↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۵، ص۱۸۳ و ص۴۴۰.
↑ یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۳۵۹.
↑ بلاذری، الانساب الاشراف، ج۸، ص۱۲۶.
↑ حک:۸۶-۹۶.
↑ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۲۸۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۶ به نقل از زبیربن بکار، ام‌البنین را همسر عمربن عبدالعزیز(حک:۹۹-۱۰۱) معرفی کرده که صحیح نیست.
↑ داداش‌نژاد، منصور، مقاله «حنظلة بن طفيل بن مالک عامری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۴۵.