آشنایی اجمالی

ابوموسی مدینی و پس از او ابن اثیر[۱] و ابن حجر[۲] در فهرست اصحاب پیامبر(ص) نام او را آورده‌اند. ابوموسی براساس خبری تأمل برانگیز از شخصی به نام یاسین بن حسن بن یاسین چنین نقل می‌کند که گفت: در سال ۲۴۶ به حج مشرف شدم. در این سفر او می‌گوید: در بیابان با مردی اعرابی دیدار کردم که نامش حوط بن مرة بن علقمه بود. از او پرسیدم: آیا از رسول خدا(ص) چیزی شنیده‌ای؟ گفت: آری. من پیامبر(ص) را دیدم که از او سؤال شد: آیا از طعام بهشتی چیزی دیده‌ای یا آورده‌ای؟ گفت: آری جبرئیل حلوایی از حلواهای بهشت برایم آورد و من آن را خوردم.

ابن حجر[۳] این خبر را ساختگی دانسته و می‌گوید: این خبر در کتاب الاطعمه ابوعبدالرحمن سلمی تنها از طریقی ساختگی، یعنی به روایت احمد بن نصر ذارع که از دروغگویان است نقل شده است. وی در لسان المیزان[۴] می‌گوید: یا این مرد اعرابی دروغگوست یا یکی از راویان. بر این اساس، ابن حجر نام او را در بخش چهارم الاصابه (توهمات) قرار داده است.[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۹۵.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۸۵.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۸۵.
  4. ابن حجر، لسان المیزان، ج۶، ص۲۳۷.
  5. هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «حوط بن مرة»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۵۶.