حکم بن حارث سلمی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. حکم بن حارث سلمی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: حکم بن حارث سلمی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابن حجر[۱] عنوان مدخلی را که به وی اختصاص داده حارث بن حکم است، اما به نقل از ابن منده، ضمن صحابی دانستن وی، نام صحیح او را حکم بن حارث دانسته است. ابن عبدالبر[۲]، ابو نعیم[۳]، ابن اثیر[۴] و شماری دیگر نیز نام صحیح وی را حکم بن حارث دانسته و شرح حال وی را در حکم آوردهاند. گویند حکم در سه مورد از غزوههای رسول خدا(ص) شرکت داشت[۵]، اما از او نقل شده است که گفت: در هفت جنگ همراه رسول خدا(ص) بودم که آخرین آنها حنین بود و من پیشاپیش رسول خدا(ص) حرکت میکردم که شترم از حرکت بازایستاد. رسول خدا(ص) از کنارم گذشت و مرا که شترم را میزدم از زدن آن نهی کرد و فرمود: او را نزن؛ سپس آن حضرت شتر را صدا زد، شتر بلند شد و حرکت کرد[۶]. حکم بعدها ساکن بصره شد و به هنگام درگذشت خویش وصیت کرد بعد از دفن او بر قبرش آب بپاشند، سپس به طرف قبله ایستاده و برای او دعا کنند. طبق وصیت حارث برای او کفنی به سیصد درهم خریدند[۷]. ابن حبان[۸]، روایت بالا را به حکم بن ایوب نسبت داده و ابن حجر[۹]، به جهت این سخن ابن حبان گوید، برخی نام پدر حکم را ایوب(حارث بن ایوب) گفتهاند. حکم بن حارث گوید: از رسول خدا(ص) شنیدم فرمود: «مَنْ أَخَذَ مِن طریق المسلمین شیراً جَاءَ بِهِ یَحْمِلُهُ مِن سَبع أرضین»؛ هر کس یک وجب از راه مسلمانان را به ناحق بگیرد، روز قیامت در حالی که آن را به سنگینی هفت زمین بر دوش میکشد، با خود میآورد[۱۰].[۱۱]
منابع
پانویس
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۶۶۱.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۱، ص۴۱۶.
- ↑ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۷۱۵ و ۸۱۵.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۱، ص۶۰۱.
- ↑ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۷۱۶.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۷، ص۵۳.
- ↑ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۷۱۵؛ ابن حجر، تلخیص الحبیر، ج۵، ص۴۷؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۳، ص۴۴.
- ↑ ابن حبان، کتاب الشقات، ج۳، ص۸۵.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۸۶.
- ↑ ابو نعیم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۷۱۵؛ هیثمی، مجمع الزوائد، ج۴، ص۱۷۶.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «حکم بن حارث سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۹۷.