آشنایی اجمالی

کنیه‌اش ابوحدرد است ولی مشهور به کنیه نیست[۱] در نسبش اختلاف است، برخی او را از بنوکلفة بن حنظله از قبیله بنو تمیم[۲] و شماری دیگر، وی را از بنوکلفة بن عوف بن نصر از بکر بن هوازن، دانسته اند[۳]. افزون بر کلفی، نسبتش را حلفی[۴] و کلبی[۵] نیز گفته‌اند که ناشی از تصحیف‌های معمول است. وی در شمار صحابه ای است که حدیث کمی از او روایت شده است[۶] و تنها روایت منقول از وی چنین است؛ من آخرین نفری از گروه خود بودم که به حضور رسول خدا(ص) رفتیم برای ما اجازه ورود خواسته شد، نزد ایشان رفتیم و از حضرت طلب دعای خیر کردیم. آن حضرت ما را منزل داد و پذیرایی کرد. چند روزی در مدینه ماندیم تا در نماز جمعه پیامبر(ص) شرکت کردیم. رسول خدا(ص) در حالی که به کمان یا عصایی تکیه داده بود ایستاده خطبه خواند و پس از حمد و ستایش خداوند فرمود: «ای مردم! شما هرگز توان انجام همه دستورها را ندارید، پایداری کنید و پرهیزکاری را پیشه سازید و بر شما مژده باد»[۷]. اگرچه در سند روایت شهاب بن خراش قرار دارد که در او اختلاف است[۸]، ولی برخی حدیث را حسن دانسته‌اند[۹] و نزد ابن خزیمه[۱۰] صحیح شمرده شده است. از این رو، ابن حجر[۱۱] شرح حالش را در بخش اول الاصابه (صحابه) آورده است. شعیب بن زریق طائفی ابوصلت راوی حدیث اوست[۱۲].[۱۳]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج7، ص74.
  2. بخاری، تاریخ الکبیر، ج2، ص33؛ سمعانی، الانساب، ج5، ص88.
  3. ابن معین، تاریخ، ج2، ص330؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج6، ص52.
  4. ابن قدامه مقدسی، المغنی، ج2، ص155.
  5. طوسی، رجال الطوسی، ص38.
  6. مسلم، المتفردات والوحدان، ص78؛ ابن حجر، تقریب التهذیب، ج1، ص230.
  7. احمد بن حنبل، مسند، ج4، ص212؛ ابوداود سلیمان بن اشعث، سنن، ج1، ص245؛ ابویعلی موصلی، مسند، ج12، ص204؛ بیهقی، دلائل النبوه، ج5، ص354.
  8. عجلی، معرفة الثقات، ج1، ص461؛ ابن حبان، المجروحین، ج1، ص362.
  9. نووی، المجموع فی شرح المهذب، ج4، ص526؛ ابن حجر، تلخیص الحبیر، ج4، ص602.
  10. ابن خزیمه، ج2، ص352.
  11. ابن حجر، الاصابه، ج2، ص86.
  12. بخاری، تاریخ الکبیر، ج4، ص217؛ ابن ابی‌حاتم، الجرح و التعدیل، ج3، ص115.
  13. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «حکم بن حزن کلفی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۹۷-۹۸.