حکم بن عمرو بن شرید

آشنایی اجمالی

در نامش اختلاف است، محمد بن مثنی[۱] روایتی با اسناد خود از او نقل کرده است و در آن نام ابن شرید را حکم بن عمرو دانسته است. بر پایه این روایت که تنها مدرک صحابی دانستن حکم است، وی با رسول خدا(ص) نماز جماعت خوانده است[۲]. ابن حجر[۳] در بخش اول الاصابه (صحابه) از او یاد کرده و به نقل از بغوی گوید: بخاری وی را صحابی دانسته است، در حالی که نه در نسخه موجود معجم الصحابة بغوی چنین مطلبی به دست آمد و نه از تاریخ بخاری.[۴]

منابع

پانویس

  1. به احتمال ابوموسی عنزی معروف به زمن، م۲۵۲.
  2. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۷۲۳؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۵۱.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۹۲.
  4. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «حکم بن عمرو بن شرید»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۰۲.