حکیم بن قبیصه ضبی
آشنایی اجمالی
از تیرهٔ ضبه از قبایل عدنانی است[۱]. وی پدر بشر و از اهالی عراق است. ابن حجر[۲] به نقل از مرزبانی او را از مخضرمان دانسته است. حکیم در روزگار خلافت معاویه نزد او رفت. معاویه از او پرسید: سختترین و بهترین روزت چگونه بود؟ حکیم گفت: بدترین روزم روزی بود که شَقیق بن جُزء باهلی مرا راند و بهترین روز من روزی بود که خداوند مرا به اسلام هدایت کرد[۳]. ابن قتیبه[۴] گوید: روز سَلّبْری و ساجِر[۵] شقیق بن جزء باهلی بر حکیم بن قبیصه عتاب کرد و او را از خود راند.[۶]
جستارهای وابسته
- بنی ضبه (قبیله)
- بشر بن حکیم (فرزند)
منابع
پانویس
- ↑ سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۰.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۳.
- ↑ ابن عساکر، تاریخ مدینة دمشق، ج۱۵، ص۱۳۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۱۵۲.
- ↑ ابن قتیبه، غریب الحدیث، ج۲، ص۲۳۵.
- ↑ یکی از منزلگاههای خوارج و محل درگیری خوارج با مُهلب، بنگرید: یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۳، ص۲۳۲.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «حکیم بن قبیصه ضبی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۱۲.