خالد بن زهیر بن محرث هذلی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

بر پایه منابع نسب‌شناسی وی پسرعموی ابوذویب هذلی شاعر مشهور است که در انتساب به قبیله خود هذیل بن مدرکه، به هذلی منسوب شده است[۱]. ابن حجر[۲] و برخی دیگر[۳]، خالد را خواهرزاده ابوذویب گفته‌اند که وجه آن معلوم نیست.

ابن حجر[۴] نامش را در بخش سوم الاصابه (مخضرمین) ذکر کرده است. در شرح حالش گفته‌اند ابوذؤیب عاشق زنی از قبیله خویش شد و خالد را برای خواستگاری نزد آن زن فرستاد، ولی زن به خالد دل باخت و ابوذؤیب را فراموش کرد. ابوذویب در قصیده‌ای هر دوی آنان را هجو کرد[۵]. سرانجام آن زن موجب درگیری میان قبیله خود و کشته شدن خالد گردید[۶]. خالد در سرودن شعر هم دستی داشته است. از این رو نویسندگان، برای تبیین و فهم آسان کلمات مشکل و اماکن جغرافیایی به اشعار وی تمسک کرده‌اند[۷].[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ر.ک: ابن کلبی، جمهرة النسب، ج۱، ص۱۹۰؛ ابن سلام، کتاب النسب، ص۲۳۰؛ بلاذری، أنساب الأشراف، ج۱۱، ص۲۵۳.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۹۷.
  3. زبیدی، تاج العروس، ج۶، ص۵۵۹.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۹۷.
  5. ابوالفرج اصفهانی، الأغانی، ج۶، ص۲۸۸؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۹۷.
  6. بغدادی، خزانة الادب، ج۵، ص۸۲.
  7. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۴۲۴؛ ابن منظور، لسان العرب، ج۵، ص۳۱۲.
  8. بانشی، رحمت‌الله، مقاله «خالد بن زهير بن محرث هذلی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۱۸۴.