خطبه ۱۳۹ نهج البلاغه
(تغییرمسیر از خطبه ۱۳۹)
مقدمه
میدانیم هنگامی که «عمر» خود را در آستانه مرگ دید برای تعیین خلیفه بعدی اقدام به تشکیل شورای شش نفرهای کرد که یکی از آنها علی(ع) و دیگری «عثمان» بود. چینش افراد شورا بسیار حساب شده و کاملا سیاسی بود و از همان آغاز پیدا بود که هدف، کنار گذاشتن علی(ع) و روی کار آوردن عثمان نه به عنوان نصب خلیفه پیشین، بلکه به عنوان منتخب شورای بزرگان اسلام بود که شرح آن در تفسیر خطبه سوّم خطبه شقشقیه گذشت. علی(ع) که از حوادث پشت برده شوری کاملا با خبر بود، برای اتمام حجت خطبهای خواند و به شوراییان هشدار داد که بخش کوتاهی از آن را مرحوم «سیّد رضی» در این جا آورده است[۱].
منابع
پانویس
- ↑ مکارم شیرازی، ناصر، پیام امام امیرالمؤمنین ج۶، ص۴۱۷ ـ ۴۱۸.