خلاد بن عمرو سلمی
آشنایی اجمالی
وی خلاد بن عمرو بن جموح بن زید، از تیره بنیسلیم، از قبیله خزرج است[۱] و مادرش هند، دختر عمرو و عمه جابر بن عبدالله انصاری است؛ همان زنی که پس از احد اجساد فرزند و شوهر و برادرش را بر شتر گذاشت تا به مدینه ببرد، ولی شتر از حرکت بازایستاد[۲].
سیرهنویسان خلاد را از حاضران در بدر و از شهدای احد شمردهاند[۳].خانه آنان در خربی[۴] بود[۵]. او و پدرش در اُحد در یک حمله، خود را به دشمن زدند و صفوف آنان را شکافته و به شهادت رسیدند[۶]. برخی گفتهاند حمله آن دو زمانی بود که مسلمانان منهزم شده بودند[۷]. واقدی[۸] قاتل او را اسود بن جعونه گفته است. ام عمرو، دختر خلاد بن عمرو، زن معاذ بن جبل است[۹]. از وی نسلی باقی نماند[۱۰].
از اخبار او اینکه در تفسیر مقاتل بن سلیمان[۱۱] آمده است وی از رسول خدا(ص) درباره عده زنانی که حیض نمیشوند پرسید و آیه ﴿وَٱلَّـٰٓـِٔى يَئِسْنَ مِنَ ٱلْمَحِيضِ مِن نِّسَآئِكُمْ...﴾[۱۲] نازل شد[۱۳]. تفسیر مقاتل ملاحظه شد، اما در آنجا نام پدر خلاد بیان نشده است. بنابراین معلوم نیست سیوطی چگونه این خبر را به خلاد بن عمرو منسوب کرده است؟! مشهور مفسران و برخی صحابهنگاران این خبر را ذیل خلاد بن نعمان آوردهاند و ابن حجر این موضوع را نیز رد کرده است[۱۴].[۱۵]
جستارهای وابسته
- خزرج (قبیله)
- هند بنت عمرو (مادر)
- ام عمرو بنت خلاد (فرزند)
- معاذ بن جبل (داماد)
منابع
پانویس
- ↑ ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۳۵؛ ابن اثیر، أسد الغابة، ج۲، ص۱۸۴.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۸۶ و نیز بنگرید: مدخل مربوط.
- ↑ ابن هشام، السيرة النبوية، ج۲، ص۳۵۴ و ج۳، ص۱۳۲؛ واقدى، المغازي، ج۱، ص۱۶۹ و ص۲۲۱؛ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۷.
- ↑ خرباء نام یکی از محلههای بنیسلمه که میان مسجد قِبلَتَیْن و مذاد قرار دارد؛ ر.ک: سمهودی، وفاء الوفاء، ج۲، ص۲۹۸.
- ↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۳.
- ↑ حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۳، ص۲۰۵.
- ↑ ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۳، ص۲۵۴.
- ↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۳۰۶.
- ↑ ابن حجر، فتح الباري، ج۳، ص۱۴۱.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۷.
- ↑ مقاتل بن سلیمان، تفسیر مقاتل، ج۳، ص۳۷۲.
- ↑ «و آن زنانتان که از حیض ناامیدند اگر در کارشان تردید دارید، عده آنان سه ماه است (نیز) عدّه زنانی که حیض ندیدهاند؛ و عدّه زنان باردار این است که بزایند و هر که از خداوند پروا کند برای او در کار وی آسانی پدید میآورد» سوره طلاق، آیه ۴.
- ↑ سیوطی، لباب النقول، ص۱۹۹ و ص۲۱۶.
- ↑ بنگرید: مدخل مربوط.
- ↑ هدایتپناه، محمدرضا، مقاله «خلاد بن عمرو سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۴۸-۲۴۹.