خلید بن منذر بن ساوی عبدی

آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱] بر اساس قانون «فرمانده بودن صحابه در فتوحات»[۲]، خلید بن منذر را صحابی شمرده که در وفدی نزد رسول خدا(ص) آمده است. پدرش که صحابی و در بحرین مرزبان بود، همزمان با وفات رسول خدا(ص) از دنیا رفت[۳].

طبری[۴] در حوادث سال هفدهم، فتح استخر را چنین گزارش داده که علاء بن حضرمی با سپاهیان خود از سوی بحرین عازم فارس شد. سپاهیان علاء سه گروه به فرماندهی جارود بن معلّی و سوار بن همام و خلید بن منذر بن ساوی بودند که خلید فرماندهی کل را نیز داشت. چون آنان در استخر با فارسیان روبه‌رو شدند میان مسلمانان و کشتی‌هایشان حائل شدند. خلید به سپاهیان گفت: وقتی خدا کاری را بخواهد تقدیر بر آن روان شود. این قوم با کار خویش شما را به جنگ فراخواندند، پس شما نیز برای جنگ با آنان آمده‌اید. کشتی‌ها و این سرزمین از آن کسی است که غلبه یابد. سپس این آیه را خواند: ﴿وَٱسْتَعِينُوا۟ بِٱلصَّبْرِ وَٱلصَّلَوٰةِ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى ٱلْخَـٰشِعِينَ[۵]. آنان پذیرفتند و پس از نماز ظهر در مکانی به نام «طاووس» جنگ سختی کردند. خلید ضمن اشعاری از نیروهای خود خواست تا پیاده بجنگند و آنان چنین کردند و فارسیان را شکست سختی دادند. خلید درباره جنگ طاووس و پیروزی مسلمانان نیز اشعاری سرود[۶].[۷]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۸۸.
  2. بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۱۵۹، ص۱۶۱ و ج۶، ص۵۳۱.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۸۸؛ نیز ر.ک: مدخل منذر بن ساوی.
  4. طبرى، تاريخ، ج۴، ص۸۰-۷۹.
  5. «از شکیبایی و نماز یاری بجویید و بی‌گمان این کار جز بر فروتنان دشوار است» سوره بقره، آیه 45.
  6. بنگرید: ياقوت حموی، معجم البلدان، ج۴، ص۸.
  7. هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «خلید بن منذر بن ساوی عبدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۵۱.