خوش‌رویی در سبک زندگی اسلامی

مقدمه

«خوش‌رویی» و «بشاشت»، کمند دوستی و مودت است[۱]. گشاده‌رویی هدیه‌ای است که بی‌هیچ زحمتی تقدیم دوستان و اطرافیان می‌شود و کینه‌ها را می‌‌زداید. همه از خوش‌رویان خوششان می‌‌آید و از دیدار سیمای فرشته‌گون آنان شادمان می‌شوند و حضور آنان را به فال نیک می‌‌گیرند.

با کمال تأسف شماری از متدینان بر این پندار غلط پافشاری می‌‌کنند که دیانت و عبوسی همسایه دیوار به دیوار یکدیگرند. اینان هم با خود در جنگی جانکاه‌اند و هم با دیگران سر ستیز و ناسازگاری دارند. حافظ شیرین سخن به آنان نصیحت کرده که تندخویی را رها کنند و نگاهشان را به هستی عوض نمایند، تا زندگی بیش از این با زمختی، خود را به آنان ننماید و روزگار دیگر به کامشان تلخ‌تر نگردد. امام باقر(ع) فرمودند: اخم کردن بر مردم باعث دشمنی می‌گردد[۲].[۳]

منابع

پانویس

  1. نهج‌البلاغه، حکمت ۶.
  2. آداب معاشرت از دیدگاه معصومین، ص۲۴.
  3. دشتی نیشابوری، محمد، سبک زندگی، ص ۲۲۴.