ذباب بن فاتک ضبی

آشنایی اجمالی

به گفته ابن حجر^[۱]، در بخش نخست الاصابه (صحابه)، مرزبانی در معجم الشعراء از وی یاد کرده و می‌گوید: وی در میان قومش (بنی‌ضبه) رئیس، شاعر و شجاع بود، یک بار نزد رسول خدا(ص) آمد، اما اسلام نیاورد و برگشت. رسول خدا(ص) نیز در طلب او بود، اما او فرار کرد تا آنکه دوباره برگشت و به رسول خدا(ص) پناه آورد و مسلمان شد و در مدح پیامبر(ص) شعری سرود. ابن حجر با اشاره به شعر او می‌گوید: مرزبانی همین یک بیت شعر را آورده است در حالی که این شعر را از ساریة بن زنیم (صحابی دیگری) دانسته‌اند. ذباب سپس (احتمالاً پس از فتوحات) در بصره سکونت گزید.^[۲]