ذوالخویصره یمانی
این مدخل زیرشاخهٔ بحث صحابه است. ذوالخویصره یمانی از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: ذوالخویصره یمانی در تاریخ اسلامی - پرسش مرتبط نداردآشنایی اجمالی
ابن حجر[۱] به نقل از ابوموسی مدینی (م ۵۸۱) در کتاب ذیل معرفه الصحابه، از ابن منده از طریق ابوزرعه دمشقی و او از طریق سلیمان بن یسار، گزارشی از ذوالخویصره یمانی آورده که در ادامه خواهد آمد. ابن حجر[۲] به استناد روایتی که ذوالخویصره یمانی را پرسش کننده از رسول خدا(ص) درباره قیامت میداند، وی را صحابی دانسته است. برخی، از جمله اقا بزرگ طهرانی[۳] و ابن حجر در فتح الباری[۴] ذوالخویصره یمانی را با ذوالخویصره تمیمی یک نفر دانستهاند. ابن حجر در ادامه اورده است که برخی میان ان دو فرق گذاشتهاند.
ابن اثیر[۵] و ابن حجر[۶] با دو عنوان جداگانه ذوالخویصره تمیمی و یمانی را آوردهاند. روایت شده است: ذوالخویصره، عربی صحرانشین بود که در مسجد نزد رسول خدا(ص) آمد؛ وقتی آن حضرت، او را دید چنین پیشگویی کرد: «این کسی است که در مسجد بول میکند». ذوالخویصره ایستاد و ادعا کرد که خداوند مرا بر بهشت داخل کرد و دیگران را وارد نمیکند. آن حضرت فرمود: خداوند منزه است! و او را توبیخ کرد. آن مرد سپس در مسجد بول کرد، مردم فریاد زدند و از سخن رسول خدا(ص) درباره آن مرد تعجب کردند. آن حضرت فرمود: «بر او آسان بگیرید و به او تعلیم دهید». سپس به کسی دستور داد تا ظرف آبی آوردند و آنجا را تطهیر کردند[۷]. طریق روایت یاد شده مرسل و سلسله اسناد آن منقطع است[۸]. برخی گزارش بول کردن در مسجد را به اقرع بن حابس تمیمی نسبت دادهاند[۹].[۱۰]
منابع
پانویس
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۳.
- ↑ ابن حجر، فتح الباری، ج۷، ص۴۰.
- ↑ اقا بزرگ طهرانی، الذریعه، ج۱۰، ص۱۹۳.
- ↑ ابن حجر، فتح الباری، ج۱، ص۲۷۸.
- ↑ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۵.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۳.
- ↑ احمد بن حنبل، مسند، ج۲، ص۵۰۳؛ ابن حبان، صحیح ابن حبان، ج۳، ص۲۶۵؛ قزوینی، سنن ابن ماجه، ج۱، ص۱۷۶.
- ↑ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۱۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۴۳.
- ↑ ابن حجر، فتح الباری، ج۱۰، ص۳۶۷.
- ↑ مرادینسب، حسین، مقاله «ذوالخویصره یمانی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۲.