خرباق سلمی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
(تغییرمسیر از ذوالیدین)

آشنایی اجمالی

نسبت او به بنی سليم بن منصور بن عكرمه، از عرب عدنانی، می‌رسد[۱]. برخی تراجم‌نویسان دو مدخل با نام‌های خرباق سلمی و ذوالیدین آورده‌اند[۲] در حالی که ذوالیدین لقب اوست[۳] و به سبب آنکه دستان بلندی داشت آن لقب را به او داده‌اند[۴]؛ یا آنکه با دو دستش همه کارها را انجام می‌داد[۵] و ابوعریان کنیه اوست[۶]. برخی نام ذوالیدین را برای عبد عمرو بن نضلة گفته‌اند[۷]. ابن حبان[۸] ذوالیدین را فردی غیر از خرباق دانسته است. برخی دیگر ذوالشمالین بن عبد عمرو بن نضله گفته‌اند[۹]. همچنین ابن عبدالبر[۱۰] به نقل از مبرد در کتاب الاذواء من اليمن فی الاسلام، ذوالیدین خزاعی را همان ذوالشمالین دانسته که روایت قصر یا نسیان نماز را نقل کرده است، اما خود ابن عبدالبر[۱۱] و ابن اثیر[۱۲] گویند: او ذوالشمالین نیست، چون ذوالشمالین، خزاعی و هم‌پیمان بنی‌زهره بود که در بدر به شهادت رسید[۱۳]. ولی فرد مورد بحث زنده بود تا اینکه متأخرین از تابعین، از او روایت کرده‌اند[۱۴].

خرباق در ذوخشب نزدیک مدینه یا بصره[۱۵] ساکن بود[۱۶]. وی روایت قصر یا نسیان نماز را بیان کرده و روایت چنین است: رسول خدا(ص) در رکعت دوم یا سوم نماز ظهر یا عصر سلام داد. مردی به نام خرباق که دستان بلندی داشت، گفت: ای رسول خدا! آیا در نماز شک کردی با آنکه نماز را کوتاه خواندی؟ سپس آن حضرت خطاب به حاضران فرمود: آیا درست می‌گوید. گفتند: بله. یا در روایت دیگری آن حضرت فرمود: شک نکردم یا فراموش نکردم و قصر نخواندم. آن حضرت ایستاد و یک رکعت دیگر خواند، سپس سلام داد و دو سجده سهو انجام داد یا دو رکعت دیگر خواند[۱۷]. درباره این موضوع (سهو النبی)، در منابع فقهی مناقشه شده است[۱۸]. عمران بن حصين، محمد بن سیرین و ابوهریره راوی روایت اویند[۱۹].[۲۰]

منابع

پانویس

  1. ر.ک: سمعانی، الانساب، ج۳، ص۲۷۸.
  2. ابونعيم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۰۰۴ و ج۲، ص۱۰۲۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۶۲ و ج۲، ص۲۲۴؛ ذهبي، تجريد أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۵۷ و ج۱، ص۱۷۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۳ و ج۲، ص۳۵۰.
  3. سمعانی، الانساب، ج۳، ص۱۶؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۲۴؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۰.
  4. مسلم، صحيح، ج۲، ص۸۷؛ طبراني، المعجم الكبير، ج۴، ص۲۳۳-۲۳۴.
  5. سمعانی، الانساب، ج۳، ص۱۶.
  6. ابونعيم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۰۲۹.
  7. ابن حجر، الاصابه، ج۴، ص۳۱۵.
  8. ابن حبان، كتاب الثقات، ج۳، ص۱۱۴.
  9. ابویعلی، مسند، ج۱۰، ص۲۴۴.
  10. ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۵۸.
  11. ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۵۸.
  12. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۲۴.
  13. ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۵۶.
  14. ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۵۶.
  15. ابونعيم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۰۲۹.
  16. ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۲۲۴؛ ذهبي، تجريد أسماء الصحابه، ج۱، ص۱۷۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۰.
  17. مسلم، صحيح، ج۲، ص۸۷؛ ابن ماجه، سنن، ج۱، ص۳۸۴؛ ابن ابی‌شیبه، المصنف، ج۱، ص۴۷۹ و ص۴۸۹؛ با اندکی اختصار و اضافه در عبارات.
  18. ر.ک: طوسی، الخلاف، ج۱، ص۴۰۴؛ علامه حلی، منتهى المطلب، ج۱، ص۳۰۸؛ عاملی، سيد جعفر، الصحيح من سيرة النبي الاعظم، ج۵، ص۱۷۶.
  19. ر.ک: أبو نعيم، معرفة الصحابه، ج۲، ص۱۰۲۹؛ ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۴۱ و منابع پیشین.
  20. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «خرباق سلمى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۲۹-۲۳۰.