آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱]، وی را در شمار مخضرمان آورده است. او مردی از اهالی یمن[۲] است که اخبار متفاوتی درباره او نقل شده است. ابن حبیب[۳] گوید: او یهودی بود که رسول خدا(ص) جریر بن عبدالله بجلی را نزد او و ذوالکلاع فرستاد. ذوعمرو گفت: اگر کسی که شما را فرستاده، راست گفته باشد ما در کتاب خود چنین یافته‌ایم که او باید امروز و در این ماه در گذشته باشد، و او آخرین پیامبر خداست. جریر این موضوع را به مدینه نوشت. آنان تصدیق کردند که رسول خدا(ص) در همان روز رحلت کرده است و آن دو مسلمان شدند. بر اساس گزارش دیگری آن دو قصد تشرف به محضر پیامبر(ص) را داشتند که در راه به وسیله خواب یا چیز دیگری خبر رحلت آن حضرت را شنیدند و به یمن بازگشتند[۴]. منابعی که از وی یاد کرده‌اند در اصل خبر بالا اتفاق نظر دارند، اما اختلاف در عبارت‌ها و طولانی شدن متن نشان می‌دهد که این خبر جنبه داستانی به خود گرفته است.[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۵.
  2. و به قولی از ملوک یمن، بنگرید: ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۵۵.
  3. ابن حبیب بغدادی، المحبر، ص۷۵.
  4. بنگرید: ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۰۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۵۲؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۱۸.
  5. محمدی، رمضان، مقاله «ذوعمرو حمیری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۸۶.