رباح مولی ام‌سلمه

آشنایی اجمالی

برخی منابع بدون اشاره به مشخصاتی از وی او را در شمار صحابه آورده و از وی به عنوان «غلام ام‌سلمه» (همسر رسول خدا(ص)) یاد کرده و گفته‌اند: وی در حال سجده (برای پاک کردن زمین محل سجده) فوت می‌کرد که رسول خدا(ص) به او فرمود: نمی‌دانی کسی که فوت می‌کند گویی سخن می‌گوید؟^[۱] یا فرمود: ای رباح! صورتت را به خاک بمال^[۲]. این ماجرا برای برخی غلامان رسول خدا(ص) چون یسار^[۳] و افلح^[۴] نیز نقل شده است که احتمال یکی بودن برخی از آنان با رباح، یا تکرار شدن این ماجرا وجود دارد. از این روایت در باب کراهت فوت کردن در نماز استفاده شده است^[۵]. حاکم نیشابوری^[۶]، این حدیث را صحیح دانسته است.^[۷]

منابع

خانجانی، قاسم، مقاله «رباح مولی ام‌سلمه»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۱۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۴۹.
↑ ابن حبان، صحیح ابن حبان، ج۵، ص۲۴۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۶.
↑ احمد بن حنبل، مسند، ج۶، ص۳۰۱.
↑ ترمذی، سنن، ج۱، ص۲۳۶.
↑ ترمذی، سنن، ج۱، ص۲۳۶؛ ابن قدامه، الشرح الکبیر، ج۱، ص۶۰۶.
↑ حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۱، ص۲۷۱.
↑ خانجانی، قاسم، مقاله «رباح مولی ام‌سلمه»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۰۹.

[1] ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۱۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۴۹.

[2] ابن حبان، صحیح ابن حبان، ج۵، ص۲۴۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۰؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۶.

[3] احمد بن حنبل، مسند، ج۶، ص۳۰۱.

[4] ترمذی، سنن، ج۱، ص۲۳۶.

[5] ترمذی، سنن، ج۱، ص۲۳۶؛ ابن قدامه، الشرح الکبیر، ج۱، ص۶۰۶.

[6] حاکم نیشابوری، المستدرک، ج۱، ص۲۷۱.

[7] خانجانی، قاسم، مقاله «رباح مولی ام‌سلمه»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۰۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]