ربعی بن افکل عنبری

آشنایی اجمالی

نسبت عنبری، به بنی‌عنبر، تیره ای از بنی‌تمیم می‌‌رسد[۱]. برخی نسبت او را عنزی گفته‌اند[۲] که به احتمال تصحیف عنبری است. ابن حجر[۳] او را از صحابه شمرده و مستند آن را دادن فرماندهی به صحابه در فتوحات دانسته است.

سیف بن عمر می‌گوید: سعد بن ابی‌وقاص در سال شانزدهم هجری به خلیفه دوم درباره جمعی از رومیان و عرب‌ها از مردم تکریت و موصل که در انطاق (نزدیک تکریت[۴]) جمع شده بودند، نامه نوشت و خلیفه پاسخ داد که عبدالله بن معتم را با سپاهی به آنجا گسیل کند و ربعی در این سپاه طلیعه‌دار بود[۵]، سپاه به آنان حمله‌ور شد و آنان را فراری داد و به دستور عمر در صورت فرار دشمن، سعد بن ابی‌وقاص باید عبدالله و ربعی را به «حصنین»[۶] می‌فرستاد که سعد این کار را انجام داد و آنان آنجا را تصرف کردند[۷]. ربعی در فتح تکریت[۸]، نینوا و موصل شرکت داشت[۹]. وی به سال هفدهم هجری از سوی عمر بن خطاب یا عبدالله بن معتم عبسی امور جنگ موصل را به دست گرفت[۱۰].[۱۱]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۴، ص۲۴۵.
  2. طبری، تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۵.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۸.
  4. یاقوت حموی، معجم البلدان، ج۱، ص۲۶۶.
  5. طبری، تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۵؛ ابن کثیر، البدایه والنهایه، ج۷، ص۸۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۷۸.
  6. منطقه‌ای نزدیک تبوک از سرزمین شام.
  7. طبری، تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۵-۳۶؛ ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۵۲۴؛ ابن کثیر، البدایه والنهایه، ج۷، ص۸۳.
  8. ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۴، ص۵۲۳.
  9. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۳، ص۳۹۳؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، قسم المغازی، ج۳، ص۱۶۳.
  10. طبری، تاریخ الطبری، ج۴، ص۳۹؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۳، ص۳۹۳ و ص۵۶۲؛ ابن کثیر، البدایه والنهایه، ج۷، ص۸۵.
  11. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربعی بن افکل عنبری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۰-۳۱۱.