ربیعة بن امیه ثقفی

آشنایی اجمالی

چنان‌که از نسبتش پیداست، از ثقیف است[۱]. به گفته ابن حجر[۲]، مرزبانی، امیه را از صحابه و از کسانی که شعر دارند آورده است و برای او اشعاری را نقل کرده که در رد بر پدرش امیة بن ابی‌الصلت است. ابن حجر[۳] نام وی را در بخش نخست الاصابه (صحابه) آورده است. تنها مستند ابن حجر برای اثبات صحابی بودن وی آن است که تا سال دهم هجری هیچ کسی از قریش و ثقیف در مکه و طائف نماند مگر اینکه مسلمان شد و در حجة الوداع شرکت کرد؛ بنابراین، ربیعة بن امیه نیز باید تا سال دهم هجری مسلمان شده و در شمار صحابه باشد.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۱، ص۵۰۸.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۴.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۴.
  4. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن اميه ثقفی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۲.