ربیعة بن امیه جمحی قرشی
آشنایی اجمالی
وی از بنی جمح از تیرههای قریش است[۱]. او در فتح مکه (سال هشتم) مسلمان شد و در آخرین حج رسول خدا(ص) حضور داشت[۲]. گفته شده است رسول خدا(ص) در آخرین حج خود در عرفه[۳] ایستاد و ربیعة بن امیة بن خلف را که صدای بلندی داشت فرمود تا زیر سینه شترش بایستد و فرمود: ای ربیعه بگو: رسول خدا(ص) میگوید: آی مردم، شاید شما دیگر مرا در چنین حالی دیدار نکنید، آیا میدانید این چه شهری است و آیا میدانید این چه ماهی است و آیا میدانید این چه روزی است؟ پس مردم گفتند: آری، این شهر حرام و ماه حرام و روز حرام است. فرمود: همانا خدا خونها و مالهایتان را مانند حرام بودن این شهر شما و این ماه شما و این روز شما، بر یکدیگر حرام کرده است تا به پیشگاه پروردگار بروید. آیا رسالتم را ابلاغ کردم؟ گفتند: آری. سپس فرمود: خدایا گواه باش. سپس فرمود: از خدا بترسید و چیزهای مردم را کم ندهید، و در زمین تبهکاری نکنید و هرکس نزد او سپردهای باشد باید آن را برگرداند[۴].
ربیعه بعدها در خانهاش پیاله فروشی برای استفاده در شرب محرمات داشت؛ از این رو، به دستور خلیفه دوم به خیبر تبعید شد. سپس از آنجا به سرزمین روم گریخت و مرتد شد[۵].[۶]
جستارهای وابسته
منابع
پانویس
- ↑ زبیر بن بکار، جمهره نسب قریش و انسابها، ج۲، ص۸۷۲؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۵۸.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۲.
- ↑ و به قول یعقوبی در کنار زمزم، بنگرید: یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۰۹.
- ↑ ابن هشام، السیرة النبویه، ج۴، ص۲۵۲؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۱۵۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۸؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۵.
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۱۳؛ ابن حبیب، المنمق، ص۳۹۵؛ ابن شبه، تاریخ مدینه المنوره، ج۲، ص۷۲۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۲۵۱ و ص۳۷۹.
- ↑ محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن اميه جمحی قرشی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۲.