ربیعة بن امیه جمحی قرشی

آشنایی اجمالی

وی از بنی جمح از تیره‌های قریش است[۱]. او در فتح مکه (سال هشتم) مسلمان شد و در آخرین حج رسول خدا(ص) حضور داشت[۲]. گفته شده است رسول خدا(ص) در آخرین حج خود در عرفه[۳] ایستاد و ربیعة بن امیة بن خلف را که صدای بلندی داشت فرمود تا زیر سینه شترش بایستد و فرمود: ای ربیعه بگو: رسول خدا(ص) می‌گوید: آی مردم، شاید شما دیگر مرا در چنین حالی دیدار نکنید، آیا می‌دانید این چه شهری است و آیا می‌دانید این چه ماهی است و آیا می‌دانید این چه روزی است؟ پس مردم گفتند: آری، این شهر حرام و ماه حرام و روز حرام است. فرمود: همانا خدا خون‌ها و مال‌هایتان را مانند حرام بودن این شهر شما و این ماه شما و این روز شما، بر یکدیگر حرام کرده است تا به پیشگاه پروردگار بروید. آیا رسالتم را ابلاغ کردم؟ گفتند: آری. سپس فرمود: خدایا گواه باش. سپس فرمود: از خدا بترسید و چیزهای مردم را کم ندهید، و در زمین تبهکاری نکنید و هرکس نزد او سپرده‌ای باشد باید آن را برگرداند[۴].

ربیعه بعدها در خانه‌اش پیاله فروشی برای استفاده در شرب محرمات داشت؛ از این رو، به دستور خلیفه دوم به خیبر تبعید شد. سپس از آنجا به سرزمین روم گریخت و مرتد شد[۵].[۶]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. زبیر بن بکار، جمهره نسب قریش و انسابها، ج۲، ص۸۷۲؛ ابن حزم، جمهره انساب العرب، ص۱۵۸.
  2. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۲.
  3. و به قول یعقوبی در کنار زمزم، بنگرید: یعقوبی، تاریخ الیعقوبی، ج۲، ص۱۰۹.
  4. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۴، ص۲۵۲؛ طبری، تاریخ، ج۳، ص۱۵۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۵۸؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۵.
  5. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۳، ص۲۱۳؛ ابن حبیب، المنمق، ص۳۹۵؛ ابن شبه، تاریخ مدینه المنوره، ج۲، ص۷۲۰؛ بلاذری، انساب الاشراف، ج۱۰، ص۲۵۱ و ص۳۷۹.
  6. محمدی، رمضان، مقاله «ربيعة بن اميه جمحی قرشی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۲.