ربیعة بن عامر بن بجاد ازدی

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

آشنایی اجمالی

وی از قبیله ازد بود. او را «دیلی» یا «دؤلی» و هم‌قبیله با ربیعة بن عباد (صحابی)[۱] و نیز «عنزی» و از قبیله عامر بن ربیعه عنزی (صحابی) هم دانسته‌اند[۲]. چنان که او را «اسدی» هم خوانده‌اند[۳] که به احتمال قرائت دیگری از همان «ازدی» است. نام جدش را «هادی»[۴] یا «هاد»[۵] هم گفته‌اند که به احتمال تصحیف است. وی را در شمار صحابه اهل فلسطین آورده‌اند[۶]. به ظاهر مستند صحابی دانستن وی روایتی است که از طریق یحیی بن حسان از وی از رسول خدا(ص) نقل شده که فرمود: همواره ذکر «یا ذاالجلال والاکرام» را بگویید[۷]. با آنکه ابن عبدالبر می‌گوید: وی جز این روایت و از همین طریق، روایتی ندارد[۸]، اما ابن عساکر[۹] از طریق محمد بن احمد مقدمی نیز این روایت را نقل کرده است..[۱۰]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۳؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۳۸۹.
  2. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۶۸.
  3. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۳.
  4. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۶۳.
  5. ابن حجر، تقریب التهذیب، ج۱، ص۲۹۶.
  6. ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۳؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱.
  7. طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۶۴؛ نسائی، سنن، ج۶، ص۴۷۹؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۰۹۳.
  8. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۷۱.
  9. ابن عساکر، تاریخ مدینه دمشق، ج۱۸، ص۶۸.
  10. خانجانی، قاسم، مقاله «ربيعة بن عامر بن بجاد ازدی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۲۷-۳۲۸.