ربیع بن محمود ماردینی

آشنایی اجمالی

ابن حجر[۱] در بخش چهارم الاصابه (توهمات) از او یاد کرده و او را از مشایخ صوفیه دانسته که ادعای صحابی بودن کرده است. ذهبی[۲] نیز وی را دجال دروغگویی که ادعای صحابی بودن دارد معرفی کرده و عمرش را تا سال ۵۹۹ هجری دانسته است.

ابن حجر[۳] می‌گوید: ادعای مصاحبت او بدین جهت بود که وی رسول خدا(ص) را در خواب دید که به او فرمود: «افلحتَ دنیا و اخری». بر اساس گزارشی دیگر ربیع به مسجدالنبی می‌رود تا درباره چیزی با آن حضرت مشورت کند. پس در عالم خواب حضرت را دیده که به او فرمود: «افلحت دنیا و اخری»، ربیع می‌گوید: سپس بیدار شدم و شنیدم که برای من همان مطلب را می‌گفت. مرگ او را در بیت‌المقدس به سال ۶۲۰ هجری نیز گفته‌اند[۴].[۵]

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۱.
  2. ذهبی، میزان الاعتدال، ج۲، ص۴۲.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۱.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۳۱.
  5. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «ربیع بن محمود ماردینی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۱۷-۳۱۸.