آشنایی اجمالی

ابن عبدالبر[۱] وی را کندی هم معرفی کرده است. برخی[۲] بر روشن نبودن نسب وی و برخی بر ناشناخته بودن و صحابی نبودن او[۳] تصریح کرده‌اند. بغوی[۴]، گوید: وی در شام و مصر سکونت گزید. ابن عبدالبر[۵]، با اشاره به اینکه وی یک روایت از رسول خدا(ص) نقل کرده است (بدون نقل متن روایت) می‌گوید: حدیث او حسن است و گفته‌اند: وی در میان صحابه شهرت ندارد؛ اما صحابه‌نگاران بر یاد کردن از او در شمار صحابه اتفاق نظر دارند و نصیح عنسی از وی روایت نقل کرده است. برخی منابع، تنها براساس روایتی که از او، از رسول خدا(ص) درباره انفاق، تواضع، کسب حلال، پاکی دل، کرامت رفتار، دور کردن شر از مردم، عمل به دانش، انفاق از زیادی مال و خودداری از زیاده‌گویی نقل شده، وی را صحابی دانسته‌اند[۶].

بغوی[۷]، با اشاره به همین خبر، از اینکه وی این خبر را از رسول خدا(ص) شنیده باشد اظهار بی‌اطلاعی کرده است[۸]. ابن حجر[۹]، پس از اشاره به نظریات مختلف می‌گوید: اسناد حدیث وی ضعیف است و اینکه ابن عبدالبر حدیث او را «حسن» دانسته، منظورش الفاظ نیکوی حدیث است.[۱۰]

منابع

پانویس

  1. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۷.
  2. ر.ک: ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۲۹.
  3. ر.ک: ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۹۴.
  4. بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۱۷.
  5. ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج۲، ص۸۷.
  6. بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۱۷؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج۲، ص۱۱۳۰؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۲۹۴؛ برای نقل روایت، ر.ک: ابن ابی‌عاصم، الاحاد والمثانی، ج۵، ص۲۵۵؛ ابن ابی‌الدنیا، التواضع والخمول، ص۱۰۰؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۵، ص۷۱.
  7. بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۱۷.
  8. بغوی، معجم الصحابه، ج۲، ص۴۱۸.
  9. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۴.
  10. خانجانی، قاسم، مقاله «ركب مصرى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۴-۳۵۵.