ریاح بن حارث تمیمی مجاشعی
آشنایی اجمالی
ابن سعد[۱] در وفد بنیتمیم از ریاح بن حارث نام برده و داستان آن چنین است: رسول خدا(ص) بشر بن سفیان و یا نحّام عدوی را برای جمعآوری زکات بنیکعب تیرهای از خزاعیان فرستاد. وقتی او آنجا رفت، بنی عمرو بن جندب تمیمی آنجا آمده بودند و آنان مانع پرداخت زکات شدند. کارگزار زکات به حضور پیامبر(ص) آمد و موضوع را به اطلاع رسول خدا(ص) رساند. آن حضرت گروهی را برای سرکوب تمیمیها فرستاد و آنان توانستند با اسیر کردن یازده مرد و یازده زن و سی کودک به مدینه بازگردند. شماری از بزرگان و اشراف تمیم از جمله ریاح بن حارث به مدینه آمدند و خواهان آزادی اسرای خود شدند و پیامبر(ص) آنان را آزاد کرد[۲]. طبری[۳] بر اساس این خبر، ریاح بن حارث را صحابی شمرده است؛ ولی در تاریخ هنگام گزارش وفد بنیتمیم از ریاح نامی نبرده است و در ذیلالمذیل نیز که به اسامی صحابه و تابعین اختصاص دارد، از ریاح یادی نشده است.[۴]
جستارهای وابسته
- بنیتمیم (قیبله)
منابع
پانویس
- ↑ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۴.
- ↑ واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۷۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۷.
- ↑ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۷.
- ↑ هدایتپناه، محمدرضا، مقاله «ریاح بن حارث تمیمی مجاشعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۹.