ریاح بن حارث تمیمی مجاشعی

آشنایی اجمالی

ابن سعد[۱] در وفد بنی‌تمیم از ریاح بن حارث نام برده و داستان آن چنین است: رسول خدا(ص) بشر بن سفیان و یا نحّام عدوی را برای جمع‌آوری زکات بنی‌کعب تیره‌ای از خزاعیان فرستاد. وقتی او آنجا رفت، بنی عمرو بن جندب تمیمی آنجا آمده بودند و آنان مانع پرداخت زکات شدند. کارگزار زکات به حضور پیامبر(ص) آمد و موضوع را به اطلاع رسول خدا(ص) رساند. آن حضرت گروهی را برای سرکوب تمیمی‌ها فرستاد و آنان توانستند با اسیر کردن یازده مرد و یازده زن و سی کودک به مدینه بازگردند. شماری از بزرگان و اشراف تمیم از جمله ریاح بن حارث به مدینه آمدند و خواهان آزادی اسرای خود شدند و پیامبر(ص) آنان را آزاد کرد[۲]. طبری[۳] بر اساس این خبر، ریاح بن حارث را صحابی شمرده است؛ ولی در تاریخ هنگام گزارش وفد بنی‌تمیم از ریاح نامی نبرده است و در ذیل‌المذیل نیز که به اسامی صحابه و تابعین اختصاص دارد، از ریاح یادی نشده است.[۴]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۱، ص۲۲۴.
  2. واقدی، المغازی، ج۳، ص۹۷۵؛ ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۲، ص۱۲۲؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۷.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۱۷.
  4. هدایت‌پناه، محمدرضا، مقاله «ریاح بن حارث تمیمی مجاشعی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۵۹.