آشنایی اجمالی

وی زبیر بن عدی بن نوفل، از تیره بنی اسد بن عبدالعزی، از قبیله قریش است. در میان صحابه‌نویسان تنها ابن حجر[۱]، شرح‌حال او را در بخش اول الاصابه (صحابه) آورده و می‌گوید: بلاذری از او یاد کرده است. وی پسر برادر ورقة بن نوفل بود. بلاذری[۲]، با یاد از فرزندان نوفل بن اسد، عدی بن نوفل را از جمله فرزندان وی شمرده و می‌گوید: زبیر بن عدی فرزند عدی بن نوفل بود و از وی نسلی در حجاز باقی ماند. بلاذری اشاره‌ای به صحابی بودن وی نمی‌کند و ابن حجر نیز گویا تنها با توجه به معاصرت وی با رسول خدا(ص) و اینکه او از بستگان خدیجه (عموزاده) همسر رسول خدا(ص) بوده، وی را صحابی دانسته است.

ابن سعد[۳]، از فردی با نام «زبیر بن عدی یامی» در شمار طبقه سوم اهل کوفه که از عبدالله بن عمر روایت نقل می‌کند، که وی از قبایل همدان است و نباید او را با فرد مورد نظر در این عنوان یکی دانست. روایات و گزارش‌های نقل شده در منابع تاریخی مربوط به فرد دوم است[۴].[۵]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۴۵۷.
  2. بلاذری، انساب الاشراف، ج۹، ص۴۵۷.
  3. ابن سعد، الطبقات الکبری، ج۶، ص۳۲۲.
  4. برای نمونه بنگرید: ابن جوزی، المنتظم فی تاریخ الامم والملوک، ج۱، ص۱۸۹؛ ذهبی، تاریخ الاسلام، ج۱، ص۵۳۸.
  5. داداش‌نژاد، منصور، مقاله «زبير بن عدى اسدى»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۳۷۱.