زیادة بن جهور عممی لخمی

آشنایی اجمالی

نام وی را زیاد نیز گفته‌اند[۱] که تصحیف است. وی از بنی عمم بن نماره از قبیله قحطانی لخم است[۲]. بیشتر صحابه‌نگاران نام وی را در شمار صحابه آورده‌اند[۳]، اما ابن حجر[۴] نام وی را در قسم سوم الاصابه (مخضرمین) آورده که بیانگر این است که وی تنها دوره رسول خدا(ص) را درک کرده، اما ایشان را ندیده است. با توجه به اینکه تنها مستند کسانی که وی را در شمار صحابه آورده‌اند، نامه رسول خدا(ص) به وی مبنی بر جلوگیری از فتنه‌انگیزی شخصی به نام «عمرو بن حارث» و الزام قبول دين اسلام و ترک ادیان دیگر است[۵] می‌توان نظر ابن حجر را درست دانست؛ زیرا در این خبر نشانه‌ای از دیدار زیاده با رسول خدا(ص) نیست.

زیاده اهل فلسطین بود[۶] و با توجه به نامه رسول خدا(ص) به وی، می‌توان وی را از بزرگان آن سرزمین به شمار آورد. زیاده در فتح مصر (سال ۱۸) شرکت داشت و پس از آن به فلسطین بازگشت و نسل وی در آنجا هستند[۷].[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. ابن اثیر، اسدالغابه، ج2، ص332.
  2. ابن ماکولا، الاکمال، ص195؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج2، ص352.
  3. ابن قانع، معجم الصحابه، ج1، ص243؛ ابونعیم، معرفه الصحابه، ج3، ص1218؛ ابن عبدالبر، الاستیعاب، ج2، ص133.
  4. ابن حجر، الاصابه، ج2، ص531.
  5. ابن قانع، معجم الصحابه، ج1، ص243؛ طبرانی، المعجم الاوسط، ج4، ص22؛ احمدی میانجی، مکاتیب الرسول، ج2، ص480.
  6. ابن حجر، الاصابه، ج2، ص531.
  7. ابن یونس، تاریخ المصریین، ص196.
  8. قلیچ، رسول، مقاله «زيادة بن جهور عممى لخمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۲۳.