زید بن ارطاة عامری

(تغییرمسیر از زید بن ارطاة)

آشنایی اجمالی

نسبت وی به بنی عامر بن لؤی، از تیره‌های قریش می‌رسد[۱] و برخی نام پدرش را «ابی‌ارطاة» ذکر کرده‌اند[۲]. ابن حجر در بخش چهارم الاصابه (توهمات) از او یاد کرده است[۳]؛ زیرا نقل روایت او (در ادامه می‌آید) از رسول خدا(ص) مرسل است[۴] اما برخی طریق نقل روایت او را متصل دانسته و همین را مستند صحابی بودن او قرار داده‌اند[۵]. زید بن ارطاة روایتی از رسول خدا(ص) نقل می‌کند درباره اینکه قرآن سبب تقرب به خداوند است. طرق این روایت مرسل چنین است: «علاء بن حارث عن زید بن ارطاة عن جبیر بن نفیر قال رسول الله...، و لیث عن عیسی عن زید بن ارطاة عن جبیر بن نوفل قال رسول الله(ص)»[۶]. اما ابن قانع[۷] طریق روایت را این‌گونه آورده است: «عن علاء بن حارث عن جبیر بن نفیر عن زید بن ابی‌ارطاة قال رسول الله». با توجه به طرق نقل روایت به نظر می‌رسد زید بن ارطاة از جبیر بن نفیر یا جبیر بن نوفل نقل کرده است و اشتباه ابن قانع در طریق روایت سبب شد تا نام او را جزء صحابه بیاورد و برخی تراجم‌نویسان از او متابعت کرده، نام او را در کتاب خود به عنوان صحابی آورده‌اند.[۸]

جستارهای وابسته

منابع

پانویس

  1. سمعانی، الانساب، ج۴، ص۱۱۳.
  2. ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۴۲.
  3. ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۵۳۹.
  4. ر.ک: ترمذی، سنن، ج۴، ص۲۴۹؛ طبرانی، المعجم الکبیر، ج۲، ص۱۴۶.
  5. ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۳۴؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۲، ص۳۴۲.
  6. طبرانی، المعجم الکبیر، ج۲، ص۱۴۶؛ ترمذی، سنن، ج۴، ص۲۴۹؛ ابونعیم، ج۲، ص۵۲۴؛ ابن حجر، الاصابه، ج۱، ص۵۷۱.
  7. ابن قانع، معجم الصحابه، ج۱، ص۲۳۴.
  8. مرادی‌نسب، حسین، مقاله «زید بن ارطاة عامری»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۴۲۶-۴۲۷.