سفر در معارف و سیره معصوم
این مدخل زیرشاخهٔ بحث سفر است. سفر از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: سفر در قرآن - سفر در علوم قرآنی - سفر در معارف و سیره معصوم - پرسش مرتبط نداردهزینههای سفر
تأمین هزینههای سفر معصومان(ع) همانند دیگر موارد زندگی آنان، با دقت و مراقبت همراه بود؛ ولی برای سفرهای حج، هزینههای ویژهای از مال شخصی خود داشتند؛ چنانکه از روایت معتبر نقلشده از امام کاظم(ع) که فرمود هزینۀ حج ما از مال حلال و پاک ماست، چنین بر میآید[۱] و امام سجاد(ع) به پیشکار و مدیر مالی خود، به هنگام تهیه هزینۀ سفر حج میفرمود: «در خرید آن چانه نزن»؛ چنانکه امام باقر(ع) دربارۀ خریدن قربانی، کفن و پرداختن کرایۀ حج همین توصیه را دارد[۲].
در سفر برای پرداختن هزینۀ مرکب، احکام شرع به مقررات عرفی و قراردادهای عقلایی که با مقتضیات زمان و مکان هماهنگ باشد، احترام میگذارد و بر افزایش آن، بر مبنای کرامت انسانی و توسعۀ حسن رفتار توصیه دارد. بر پایۀ نقلی امام جواد(ع) به شترداری که ایشان را از مدینه به کوفه برده بود، به مبلغ قابل توجهی صله داده که مایۀ خرسندی شتردار نیز شده است[۳].[۴]
منابع
پانویس
- ↑ محمد بن علی صدوق، من لایحضره الفقیه، ج۱، ص۱۸۹، ح۵۷۷؛ محمد بن محمد مفید، الارشاد، ج۲، ص۲۴۳؛ محمد بن حسن طوسی، کتاب الغیبة، ص۳۰، الکلام علی الواقفة؛ فضل بن حسن طبرسی، إعلام الوری بأعلام الهدی، ج۲، ص۳۴؛ محمد بن حسن حر عاملی، وسائل الشیعه، ج۳، ص۵۵، ح۳۰۱۱ و ج۱۱، ص۱۴۴، ح۱۴۴۷۹ («... إِنَّا أَهْلُ بَيْتٍ حَجُّ صَرُورَتِنَا... مِنْ طَهُورِ أَمْوَالِنَا...»).
- ↑ رضیالدین حسن بن فضل طبرسی، مکارم الأخلاق، ص۲۶۶ («... عَنِ الصَّادِقِ(ع) قَالَ: قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ(ع): لَا تُمَاكِسْ فِي أَرْبَعَةِ أَشْيَاءَ: فِي شِرَاءِ الْأُضْحِيَّةِ وَ فِي الْكَفَنِ وَ فِي ثَمَنِ نَسَمَةٍ وَ فِي الْكِرَى إِلَى مَكَّةَ. وَ كَانَ يَقُولُ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ(ع) لِقَهْرَمَانِهِ إِذَا أَرَادَ أَنْ يَشْتَرِي حَوَائِجَ الْحَجِّ: اشْتَرِ وَ لَا تُمَاكِسْ»).
- ↑ ابنشعبه حرّانی، تحف العقول عن آلالرسول(ص)، ص۴۵۷؛ محمدباقر مجلسی، بحار الانوار، ج۶۸، ص۵۲، ح۷۶ («... رُوِيَ أَنَّ جَمَّالًا حَمَلَ أَبَا جَعْفَرٍ الثَّانِيَ(ع) مِنَ الْمَدِينَةِ إِلَى الْكُوفَةِ فَكَلَّمَهُ فِي صِلَتِهِ وَ قَدْ كَانَ(ع) وَصَلَهُ بِأَرْبَعِمِائَةِ دِينَارٍ، فَقَالَ أَبُو جَعْفَرٍ: سُبْحَانَ اللَّهِ أَ مَا عَلِمْتَ أَنَّهُ لَا يَنْقَطِعُ الْمَزِيدُ مِنَ اللَّهِ حَتَّى يَنْقَطِعَ الشُّكْرُ مِنَ الْعِبَادِ»).
- ↑ مقدسی، یدالله، سیره معیشتی معصومان، ص ۴۵۶.