عبدالله بن احمد بن محمد بن مغلس
مقدمه
ابوالحسن عبدالله بن احمد بن محمد بن مغلس ظاهری داوودی بغدادی اندلسی از فقها و پیشگامان مذهب ظاهریه بود و نزد محمد بن داوود ظاهری به کسب دانش و علوم پرداخت و در سرزمینهای گوناگون به ترویج و نشر عقاید مذهب خود همت گماشت. عبداللّه بن محمد ابن اخت قاضی مصر و علی بن خالد بصری نزد او فقه آموختند. از جعفر بن محمد بن شاکر، ابوقلابه رقاشی، اسماعیل قاضی و جدش روایت کرد. ابوالفضل شیبانی نزد او دانش آموخت و از وی روایت کرد. [۱]
رجالنویسان اهل سنّت، او را پیشوایی ثقه، دارای علم فراوان و برخوردار از جایگاه ممتاز معرفی کرده و گفتهاند شاگردش حیدره بن عمر، جانشین او در درس و بحث شد. [۲] الندیم درباره او میگوید: وی فردی دانشمند و ماهر، راستگو و ثقه بوده و سال ۳۲۴ هجری از دنیا رفته است.
آثار او عبارتاند از: الموضح جوابات، المزنی، المنجح، المفصح، احکام القرآن، الطلاق، الولاء، [۳] الدافع فی الرد علی من خالفه، المبهج[۴].[۵]
منابع
- جمعی از پژوهشگران، فرهنگنامه مؤلفان اسلامی ج۱