عمره بنت طبیخ

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت

مقدمه

عمره دختر طبیخ در مدینه می‌زیست. وی از امیرالمؤمنین علی(ع) روایت کرده و عمرو بن شوذب روایاتی را از او نقل کرده است. عمره گوید: همراه کنیزی به بازار رفتم و مارماهی بزرگی خریدم و چنان بزرگ بود که سر و دمش بیرون از زنبیل قرار داشت. در این حال امیرالمؤمنین از کنار ما گذشت و پرسید: این را به چند درم خریده‌اید؟ این مارماهی بزرگ و خوب است و همه اهل خانواده را سیر می‌کند[۱].[۲]

منابع

پانویس

  1. الطبقات الکبری، ج۸، ص۴۸۶؛ اعلام النساء، ج۳، ص۳۵۵؛ ابن اثیر در نهایه ذیل واژه «جریثه» می‌گوید: گفته‌اند علی(ع) خوردن مارماهی را حلال دانسته و هم گفته‌اند که از خوردن آن نهی فرموده است.
  2. محمدزاده، مرضیه، زنان ائمه معصومین و زنان با ائمه معصومین، ص ۲۰۵.