عوامل تربیتی در مسیر کمال وجودی انسان از منظر نهج البلاغه (مقاله)
| عوامل تربیتی در مسیر کمال وجودی انسان از منظر نهج البلاغه | |
|---|---|
![]() | |
| رتبه علمی | علمی پژوهشی |
| زبان | فارسی |
| نویسنده | سید حسن هاشمی اردکانی |
| موضوع | سیره، سیره تربیتی، تربیت، نهج البلاغه |
| مذهب | شیعه |
| منتشر شده در | دوفصلنامه تربیت اسلامی |
| وابسته به | پژوهشگاه حوزه و دانشگاه |
| محل نشر | قم، ایران |
| تاریخ نشر | بهار و تابستان ۱۳۸۸ |
| شماره | ۸ |
| شماره صفحات | از صفحه ۱۶۱ تا ۱۸۰ مجله |
| ناشر الکترونیک | پایگاه مجلات تخصصی نور |
عوامل تربیتی در مسیر کمال وجودی انسان از منظر نهج البلاغه عنوان مقالهای است که با زبان فارسی که به تبیین عوامل زمینهساز در جهت کمال و تربیت بر اساس دیدگاههای مطرحشده در نهج البلاغه میپردازد. این مقالهٔ ۲۰ صفحهای به قلم سید حسن هاشمی اردکانی نگاشته شده و در دوفصلنامه تربیت اسلامی (شماره ۸، بهار و تابستان ۱۳۸۸) انتشار یافته است.[۱]
چکیدهٔ مقاله
- نویسنده در ابتدای چکیده مقاله خود مینویسد: «هدف از تدوین این مقاله، تبیین عوامل زمینه ساز در جهت کمال و تربیت انسان میباشد. تبیین عوامل مورد نظر بر اساس دیدگاههای مطرح شده در نهج البلاغه میباشد».
- نویسنده در ادامه میافزاید: «این مقاله که از نوع پژوهشهای بنیادی است، با روش تحقیق کیفی مبتنی بر تحلیل محتوایی و با استفاده از منابع کتابخانهای صورت گرفته و با مطالعه گزارههای انشایی در نهج البلاغه، شش عامل اساسی در تربیت را که هموار کننده مسیر کمال آدمی است استخراج و پیرامون آن به بحث و بررسی پرداخته است. این عوامل عبارتند از:
- عامل معرفت شناختی به واجب تعالی.
- یقین، و محقق نمودن آن در نفس.
- خرد و خردورزی.
- علم و نقش آن در تربیت و کمال انسان.
- خودشناسی.
- تمسک متربی به مربی کامل (انسان کامل)»[۱].
فهرست مقاله
- مقدمه؛
- عوامل تربیتی؛
- معرفت نسبت به خداوند؛
- مرتبه و مقام اول: اول الدین معرفته؛
- مرتبه و مقام دوم: و کمال المعرفته التصدیق به؛
- مقام و مرتبه سوم: و کمال التصدیق به توحیده؛
- مقام و مرتبه چهارم: و کمال التوحید الاخلاص له؛
- مقام و مرتبه پنجم: و کمال الاخلاص له نفی الصفات عنه؛
- یقین و محقق نمودن توان آن در نفس؛
- خرد و خردورزی؛
- توجه به محدودیتهای عقل؛
- لزوم استدلال در پذیرش یا رد یک مسئله؛
- توجه به سخن گوینده به جای توجه به خود گوینده؛
- استقامت عقل در مقابل نفس؛
- علم و نقش آن در تربیت و کمال انسان؛
- قرین شدن علم با عمل؛
- تأکید بر آموختن علوم نافع؛
- کسب دانش از هل دانش؛
- خودشناسی؛
- تمسک متربی به مربی کامل؛
- معرفت نسبت به خداوند؛
- نتیجهگیری؛
- فهرست منابع.[۱]
دربارهٔ پدیدآورنده
در این مورد اطلاعاتی در دست نیست.
