عیادت در معارف و سیره امام جواد
این مدخل زیرشاخهٔ بحث عیادت است. عیادت از چند منظر متفاوت، بررسی میشود: عیادت در معارف دعا و زیارات - عیادت در معارف و سیره نبوی - عیادت در معارف و سیره سجادی - عیادت در معارف و سیره امام جواد - پرسش مرتبط نداردمقدمه
یکی از سنتهای پسندیده و مورد توجه دین اسلام و پیشوایان دینی عیادت مریض است. انسانی که رنج و درد جسمی او را بسترنشین کرده و روح و روانش از آن سخت آزرده و رنجور شده است، چشم انتظار حضور دوستان و آشنایانی است که در طول زندگی با آنان مونس و همدم بوده است. امام جواد (ع) با شنیدن خبر بیماری یکی از دوستان خویش به عیادتش میرود و با حضور بر بالین وی و احوالپرسی از او، امید به زندگی را در وی تقویت میکند. احمد بن ابی خلف میگوید: دیدار امام جواد (ع) نشاط و قوتی به جسم و جانم ریخت که درد را فراموش کردم و همه حواس من متوجه حضرتش شد.
آن حضرت کنار بسترم نشست. کتابی از یونس بن عبدالرحمن با موضوع اعمال روز و شب و مستحبات وارده بالای سرم بود. امام (ع) آن را برداشت و صفحاتی از آن را خواند و تا آخر کتاب ورق زد و به همه صفحات آن نگاهی انداخت و فرمود: خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند؛ خدا یونس را رحمت کند[۱].[۲]
منابع
پانویس
- ↑ «أَحْمَدُ بْنُ أَبِي خَلَفٍ ظِئْرِ أَبِي جَعْفَرٍ (ع)، قَالَ:، كُنْتُ مَرِيضاً فَدَخَلَ عَلَيَّ أَبُو جَعْفَرٍ (ع) يَعُودُنِي فِي مَرَضِي، فَإِذَا عِنْدَ رَأْسِي كِتَابُ يَوْمٍ وَ لَيْلَةٍ، فَجَعَلَ يَتَصَفَّحُهُ وَرَقَةً وَرَقَةً، حَتَّى أَتَى عَلَيْهِ مِنْ أَوَّلِهِ إِلَى آخِرِهِ، وَ جَعَلَ يَقُولُ: رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ رَحِمَ اللَّهُ يُونُسَ»؛ (رجال کشی، ص۴۸۴، ح۹۱۳، و ص۴۸۵، ح۹۱۶؛ وسائل الشیعة، ج۲۷، ص۱۰۰، ح۳۳۳۱۹).
- ↑ طباطبایی اشکذری، سید ابوالفضل، دانشنامه جوادالائمه، ص ۲۲۵.