خراش بن صمة بن عمرو سلمی

آشنایی اجمالی

وی از تیره بنی‌سلمه^[۱] از قبیله خزرج^[۲] و مادرش ام‌حبیب دختر عبدالرحمن بن هلال از اهل طائف بود^[۳].

خراش در جنگ بدر حاضر بود^[۴] و در این جنگ به همراه قطبة بن عامر بن حدیده و عبدالله بن عمرو بن حرام بر یک شتر سوار بودند^[۵]. گفته‌اند وی فرمانده سواران بود^[۶] و توانست ابوالعاص بن ربیع، همسر زینب دختر رسول خدا(ص) را در این نبرد به اسارت درآورد^[۷] تا اینکه برادرش عمرو بن ربیع^[۸] یا همسرش، زینب فدیه ابوالعاص را پرداخت کردند^[۹]، یا برادرش عمرو با پول زینب او را آزاد کرد^[۱۰]. در جنگ احد او از تیراندازانی بود که مجروح شد^[۱۱] و ده زخم در بدن داشت و در غزوه حمراء الاسد به فرمان رسول خدا(ص) شرکت کرد^[۱۲].

خراش فرزندانی داشت، از جمله، سلمه - که مادرش فكيهة بنت یزید بود - عبدالرحمن و عایشه -که مادرشان ام‌ولد بود –^[۱۳] و فرزند دیگری به نام «عبدالرحیم» داشته که از اصحاب امام علی(ع) بود^[۱۴]. همچنین فرزند دیگری به نام طلحه داشت^[۱۵]. با این حال نسل خراش منقرض شدند و هیچ یک از آنان باقی نماند^[۱۶].^[۱۷]

جستارهای وابسته

منابع

مرادی‌نسب، حسین، مقاله «خراش بن صمة بن عمرو سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳

پانویس

↑ سمعاني، الانساب، ج۳، ص۲۸۰.
↑ ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۵۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۶۱.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.
↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۱۶۹؛ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.
↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۴؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۴۱، ص۸۸.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵؛ ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۲۷.
↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۱۳۹؛ ابن هشام، السيرة النبويه، ج۲، ص۳۰۶.
↑ ابن عساکر، تاريخ مدينة دمشق، ج۷۶، ص۱۲.
↑ ابن هشام، السيرة النبويه، ج۲، ص۳۰۶.
↑ ر.ک: مقریزی، امتاع الاسماع، ج۶، ص۲۸۳.
↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۴۳؛ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۲.
↑ واقدى، المغازي، ج۱، ص۳۳۵.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.
↑ طوسی، رجال الطوسی، ص۷۴.
↑ یحیی بن معین، تاريخ، ج۱، ص۱۱۴؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۳، ص۸۲.
↑ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.
↑ مرادی‌نسب، حسین، مقاله «خراش بن صمة بن عمرو سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۲۸-۲۲۹.

[1] سمعاني، الانساب، ج۳، ص۲۸۰.

[2] ابن حزم، جمهرة أنساب العرب، ص۳۵۹؛ ابن اثیر، اسد الغابه، ج۲، ص۱۶۱.

[3] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.

[4] واقدى، المغازي، ج۱، ص۱۶۹؛ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.

[5] واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۴؛ ابن ابی‌الحدید، شرح نهج البلاغه، ج۴۱، ص۸۸.

[6] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵؛ ابن عبدالبر، الاستيعاب، ج۲، ص۲۷.

[7] واقدى، المغازي، ج۱، ص۱۳۹؛ ابن هشام، السيرة النبويه، ج۲، ص۳۰۶.

[8] ابن عساکر، تاريخ مدينة دمشق، ج۷۶، ص۱۲.

[9] ابن هشام، السيرة النبويه، ج۲، ص۳۰۶.

[10] ر.ک: مقریزی، امتاع الاسماع، ج۶، ص۲۸۳.

[11] واقدى، المغازي، ج۱، ص۲۴۳؛ ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵؛ ابن حجر، الاصابه، ج۲، ص۲۳۲.

[12] واقدى، المغازي، ج۱، ص۳۳۵.

[13] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.

[14] طوسی، رجال الطوسی، ص۷۴.

[15] یحیی بن معین، تاريخ، ج۱، ص۱۱۴؛ ابن اثیر، اسدالغابه، ج۳، ص۸۲.

[16] ابن سعد، الطبقات الكبرى، ج۳، ص۴۲۵.

[17] مرادی‌نسب، حسین، مقاله «خراش بن صمة بن عمرو سلمی»، دانشنامه سیره نبوی ج۳، ص۲۲۸-۲۲۹.

[۱]

[۲]

[۳]

[۴]

[۵]

[۶]

[۷]

[۸]

[۹]

[۱۰]

[۱۱]

[۱۲]

[۱۳]

[۱۴]

[۱۵]

[۱۶]

[۱۷]