ماهیت و منابع علم امام در زیارت جامعه کبیره (مقاله)

از امامت‌پدیا، دانشنامهٔ امامت و ولایت
ماهیت و منابع علم امام در زیارت جامعه کبیره
زبانفارسی
نویسندگانمعصومه اسماعیلی
مذهبشیعه
منتشر شده درفصلنامه نامه جامعه
وابسته بهجامعة الزهرا
محل نشرقم، ایران
تاریخ نشرتابستان ۱۳۹۶
شماره۱۲۲
شماره صفحاتاز صفحه ۱۰۱ تا ۱۱۶ مجله
ناشر الکترونیکپایگاه مجلات تخصصی نور

ماهیت و منابع علم امام در زیارت جامعه کبیره عنوان مقاله‌ای است که به بررسی منابع علم امام بر اساس آموزه‌های زیارت جامعه کبیره می‌پردازد. این مقالهٔ ۱۶ صفحه‌ای به قلم معصومه اسماعیلی نگاشته شده و در فصلنامه نامه جامعه (شماره ۱۲۲، تابستان ۱۳۹۶) منتشر گشته است.[۱]

چکیده مقاله

نویسنده در چکیده مقاله خود می‌نویسد: «زیارت جامعه کبیره، روایتی در وصف مقام، صفات و جایگاه امامت است که می‌توان بر اساس آموزه‌های آن، به شناختی جامع از امامت رسید. یکی از صفات امام که در این زیارت به آن اشاره شده، صفت علم امام است. علم امام بر اساس مضمون این روایت، دارای قلمروی گسترده و تام است که از نور وجود ائمه و شئون هدایتگری و زعامت آنان سرچشمه می‌گیرد و بازگوکننده دانشی معصومانه و خطاناپذیر است. شان هدایت و ولایت ائمه، اثبات‌کننده برتری و لزوم اعلم بودن آن وجودهای مقدس است. در این نوشتار با بهره‌گیری از منابع مکتوب کتابخانه‌ای و بر اساس آموزه‌های زیارت جامعه کبیره، این نتیجه به دست آمده است که امام، علم خویش را از قرآن، رسول اکرم(ص)، وحی و دریافت از فرشتگان و ارث از انبیای پیشین حاصل می‌کند. بنابراین، امام می‌تواند علم خود را از ملک و روح القدس به صورت وحی و الهام دریافت کند و از انبیای گذشته به ارث برد که راه و روش دسترسی به علوم انبیای سلف در روایات دیگر به تفصیل گشوده شده است»[۱]

فهرست مقاله

در باره پدیدآورنده

در باره پدیدآورنده اطلاعاتی در دست نیست.

پانویس

دریافت متن