←حدیث ثقلین
| خط ۲۱: | خط ۲۱: | ||
بنابراین، مقصود از اهلبیت پیامبر در حدیث ثقلین، معنای اخص آن است که به [[اهل کساء]] اختصاص دارد و شامل عموم [[خویشاوندان]] نسبی پیامبر (معنای خاص اهلبیت) و [[همسران پیامبر]] (معنای عام اهلبیت) نخواهد شد. این مطلب که [[اهلبیت پیامبر]]، کاربردهای متفاوتی دارد از دقت در [[روایات]] به دست میآید، چنانکه برخی از محققان [[اهلسنت]] نیز به آن تصریح کردهاند که [[حافظ سخاوی مصری]] از آن جمله است<ref>ر.ک: الصواعق المحرقة، ص۲۸۱.</ref>. | بنابراین، مقصود از اهلبیت پیامبر در حدیث ثقلین، معنای اخص آن است که به [[اهل کساء]] اختصاص دارد و شامل عموم [[خویشاوندان]] نسبی پیامبر (معنای خاص اهلبیت) و [[همسران پیامبر]] (معنای عام اهلبیت) نخواهد شد. این مطلب که [[اهلبیت پیامبر]]، کاربردهای متفاوتی دارد از دقت در [[روایات]] به دست میآید، چنانکه برخی از محققان [[اهلسنت]] نیز به آن تصریح کردهاند که [[حافظ سخاوی مصری]] از آن جمله است<ref>ر.ک: الصواعق المحرقة، ص۲۸۱.</ref>. | ||
از اینکه [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهلبیت]] و [[عترت]] خود را در کنار [[قرآن]] قرار داده و [[تمسک]] به آنان را همانند [[تمسک به قرآن]] [[واجب]] دانسته است، و از اینکه فرموده است، تمسک به آنان همچون تمسک به قرآن، [[انسان]] را از [[گمراهی]] [[نجات]] میدهد به روشنی به دست میآید که اهلبیت [[رسول اکرم]]{{صل}} از [[خطا]] و [[گناه]] معصوماند و – همانگونه که ابنحجر گفته است - چون [[علی بن ابیطالب]]{{ع}} در رأس آنان قرار دارد بنابراین، [[معصوم]] بوده است. | از اینکه [[پیامبر]]{{صل}} و [[اهلبیت]] و [[عترت]] خود را در کنار [[قرآن]] قرار داده و [[تمسک]] به آنان را همانند [[تمسک به قرآن]] [[واجب]] دانسته است، و از اینکه فرموده است، تمسک به آنان همچون تمسک به قرآن، [[انسان]] را از [[گمراهی]] [[نجات]] میدهد به روشنی به دست میآید که اهلبیت [[رسول اکرم]]{{صل}} از [[خطا]] و [[گناه]] معصوماند و – همانگونه که ابنحجر گفته است - چون [[علی بن ابیطالب]]{{ع}} در رأس آنان قرار دارد بنابراین، [[معصوم]] بوده است<ref>[[علی ربانی گلپایگانی|ربانی گلپایگانی، علی]]، [[براهین و نصوص امامت (کتاب)|براهین و نصوص امامت]]، ص ۶۱.</ref>. | ||
===[[حدیث علی مع الحق]]=== | ===[[حدیث علی مع الحق]]=== | ||